Geld ECB wordt gebruikt voor speculatie en geldgewin ipv kredietverlening

Ondanks het overvloedig bijdrukken van geld komt dit niet terecht op de plaats waar men hoopt. De Europese Centrale Bank wil de kredietverlening van de banken aanmoedigen maar lijkt hier helaas geen succes mee te hebben. Vele financiële instellingen negeren dit en speculeren er dan ook op los met de goedkope kredieten.

Voor dit alles bestaat er een spreekwoord die de situatie passend samenvat: “Je kan het paard naar het water leiden, maar het moet zelf willen drinken”. Dit is sprekend wat de ECB probeert te doen met de banksector om hen aan te moedigen om opnieuw kredieten te verlenen zodat de economie gereanimeerd kan worden. Helaas lijken de banken zoals bij de vorige financiële crisis geldgewin te verkiezen boven een structurele oplossing.

“Je kan het paard naar het water leiden, maar het moet zelf willen drinken”

Speculatie

Sinds de invoering van de negatieve renten door de ECB zijn de deposito’s van de banksector verzesvoudigd, de kredietverlening daarentegen is nauwelijks veranderd. De banken worden sinds de zomer van 2014 overspoeld door de door ECB met miljarden euro’s in de hoop de economie terug leven in te blazen. Er werden worden nog steeds langlopende leningen verstrekt met zeer aantrekkelijke voorwaarden net als de inkoop van staatsobligaties door de ECB.

Waar deze banken geacht werden deze goedkope kredieten te gebruiken in de reële economie is de situatie helaas ontnuchterend te noemen. Deze goedkope kredieten worden volop gebruikt voor het investeren in derivaten, muntspeculatie, en het investeren in landen buiten de eurozone. Hierdoor wordt het effect van de ECB geminimaliseerd en lijken enkel de banken hier snelle winst uit te slaan. Onrechtstreeks worden andere niet-Europese zones financieel gesteund door de ECB waardoor de concurrentiepositie van de Eurozone onderuit gehaald wordt.

Belangrijkste oorzaken

Men kan hierbij enkele belangrijke oorzaken aanduiden waarom deze kredietverleningen niet goed uitgewerkt geraakt. De eerste belangrijke reden voor deze problemen is de beperkte vraag naar kredieten binnen de eurozone. De eurozone is nog steeds herstellende van een recessie en een diepe schuldencrisis. Daarbovenop lijkt de situatie nog steeds niet stabiel en is het slechts een kwestie van tijd vooraleer een nieuwe crisis zich zal aanbieden. De eurozone is bij een volgende crisis quasi machteloos welke ook gevoeld wordt in de reële economie.

Een andere belangrijke reden zijn de zwakke bankbalansen. In de periferie van de Eurozone zijn er enorm veel leningen welke niet zullen terugbetaald worden waardoor de financiële stabiliteit van deze banken in het gedrang gekomen is. Het aangaan van nieuwe leningen is dan ook een brug te ver voor vele instellingen welke nog amper het hoofd boven water kunnen houden. Vele banken hebben eenvoudigweg niet de nodige kapitalen om nieuwe leningen uit te geven ondanks de goedkope kredieten van de ECB. Deze banken moeten dringend geherkapitaliseerd worden wat echter een ongekend grote reddingsoperatie zou vergen. De overheden in deze landen wankelen volop met als uitschieters landen als Griekenland, Portugal die reeds moesten gered worden. Ook landen als Frankrijk, Italië en Spanje zijn allesbehalve stabiel net als de daar aanwezige banksector.

De situatie kan vergeleken worden met een patiënten op Intensieve Zorgen die aan het doodbloeden is maar voortdurend bloed bijkrijgt zonder dat deze geopereerd wordt. Pas na een operatie zal dit bloeden kunnen gestopt worden, doch de schrik om de operatie niet te overleven is te groot om eraan te beginnen.

Negatieve rente

Met het verder verlagen van de negatieve rente probeert de ECB terug de controle te verwerven waarbij het bereid is om banken nog goedkoper kredieten te verstrekken. Hierdoor dalen de financieringskosten voor zowel de bedrijven als de banksector. Het nadeel aan dit systeem is echter het onder druk zetten van de winstmarges voor de financiële sector. Het grootste gevaar is echter dat de situatie ooit zal moeten omgekeerd worden zodat de basis van het kapitalistisch marktsysteem terug wordt hersteld. Indien dit niet gedaan wordt dreigt dit zwarte gat nooit meer dicht te gaan waardoor de basis van de economie verwoest zal worden. Ironisch gezien net door maatregelen welke deze zelfde economie nieuw leven moesten inblazen.

Bronnen:

http://www.bloomberg.com