Superbeleggers zetten in op grondstof die nog niet verhandeld wordt op de beurs

Als u deze site leest is de kans groot dat u wat geld heeft geïnvesteerd in aandelen, vastgoed, obligaties en edelmetalen. Maar hoeveel van uw portefeuille zit in water, misschien wel de belangrijkste grondstof die er is?

Het is een belangrijke vraag, zeker als je weet dat steeds meer superbeleggers inzetten op deze grondstof.

De goudkever Jim Rickards bijvoorbeeld Tweet geregeld over hoe water het transparante goud wordt. Al moeten we toegeven dat hij misschien bevooroordeeld is, aangezien zijn zoon manager is van een waterfonds.

Maar ook Michael Burry is een grote fan van de genegeerde grondstof. Water wordt niet eens verhandeld op de beurs en waterfondsen zijn allesbehalve courant. Dat maakt het nog interessanter voor contraire beleggers.

En Burry is één van de voornaamste contraire beleggers die je kan vinden. Hij is een van de weinigen die de subprimecrisis voorspelde.

Jaren bleef hij koppig beleggen in CDS-contracten toen die nog helemaal niet zo populair waren. Terwijl zijn klanten hem onder druk zetten om een andere aanpak te proberen.

Maar zijn strategie werkte uiteindelijk en hij verdiende een miljard dollar. Geld dat hij nu gebruikt om te beleggen in water.

Volgens de VN groeit ons waterverbruik twee keer zo snel als de wereldbevolking. Terwijl we vandaag 30% van het bruikbare zoete water gebruiken kan dat binnen 10 jaar 70% zijn!

Beleggen in water is echter niet zo eenvoudig. Waterfondsen zijn hypergediversifiëerd en je hebt er maar enkelen.

Er bestaan ook zogenaamde waterrechten, maar niet in alle landen en ze worden weinig verhandeld.

Watermaatschappijen moeten dan weer zware regelgeving volgen, hebben hoge infrastructuur- en transportkosten en kunnen niet vrij hun prijzen bepalen.

De manier om in water te beleggen die de voorkeur van Burry geniet is via waterrijke landbouwgronden.

“Water transporteren is voor praktische en politieke redenen niet eenvoudig, waterrechten opkopen leek me geen goede keuze… Het werd me duidelijk dat de beste manier om in water te beleggen via voedsel is. Teel gewassen in waterrijke zones en vervoer het naar gebieden met een gebrek aan water. Het is de minst controversiële manier om water te transporteren.”

Burry illustreert dit idee aan de hand van de productie van wijn:

“Voor één fles wijn te produceren heb je 400 flessen water nodig. Het water dat ingebed zit in voedsel vind ik interessant.”

Maar er is één gewas dat een absurde hoeveelheid water nodig heeft en daar toont Burry het meest interesse voor: amandelen.

Om één amandel te produceren heb je bijna 4 liter water nodig!

Paradoxaal genoeg worden 80% van de amandelen in Californië geteeld. Een regio met grote waterproblemen.

Landbouwers boren er steeds diepere waterputten en rooien zelfs hele boomgaarden door gebrek aan water.

De landbouwers die hun amandelbomen kunnen blijven water geven hebben dus de gronden met de beste toevoer van water en die koopt Burry op!

Wie minder geluk heeft en niet op prospectie kan in Californië heeft nog de mogelijkheid om te beleggen in bedrijven die actief zijn in de zuivering van water.

Calgon Carbon bijvoorbeeld zuivert en verwijdert geuren van vloeistoffen en gassen. Xylem produceert pompen, kleppen en test en behandelt water in meer dan 150 landen.

Wie niet de moeite wil doen om individuele bedrijven te analyseren heeft nog de mogelijkheid om te beleggen in de Guggenheim S&P Global Water Index ETF. Een fonds dat aandelen heeft in 50 bedrijven die actief zijn in de sector.

Bron:ValueWalk
Foto: Kim Hansen