Zal Draghi QE-programma nog uitbreiden?

In oorsprong was het QE-programma van Draghi ontworpen om tijdelijk steun te geven aan de financiële sector waarbij er wel degelijk sprake was van monetaire limieten. Nu, anderhalf jaar na de eerste uitvoering ervan is de limiet volledig weggehaald, zowel op monetair vlak als de einddatum.

Tijdens één van de laatste persconferenties liet Draghi alle mogelijkheden open omtrent het QE-programma. Zowel de aankopen kunnen naar hartenlust opgevoerd worden als de termijn waarin deze aangekocht zullen worden. De meerderheid verwacht dat dit ook daadwerkelijk zal gebeuren waarbij het einde nog lang niet in zicht is.

De eerste aankopen vonden plaats in maart 2015, 7-8 jaar na de wereldwijde financiële crisis, om de Europese economie terug nieuw leven in te blazen. In de praktijk is de financiële sector volledig afhankelijk van de ECB en dreigt er een lange periode van stagnatie aan te komen. De rente is op een absoluut dieptepunt beland waarbij een verhoging in de praktijk onmogelijk blijkt door de daar mee gepaarde kosten.

In oorsprong werd er maandelijks 60 miljard euro geïnvesteerd, een bedrag dat ondertussen gestegen is tot 80 miljard euro per maand. Vergeleken met de Amerikaanse FED is Europa nog braafjes. De FED investeerde maar liefst 3,3 biljoen euro de afgelopen jaren.

Het probleem met het huidige QE-programma is echter de geloofwaardigheid. De ECB is zodanig vrijgevig geworden om de Europese economie te stimuleren dat tal van bedrijven en banken er blindelings op vertrouwen dat dit een vast gegeven geworden is om ondersteuning te krijgen. De inflatiedoelstellingen die nog steeds op 2% staan worden allesbehalve gehaald, dit ondanks de enorme hoeveelheid geld die op de markt gebracht werd.

Daarnaast is er eveneens het renteprobleem dat een als een zwaard van Damocles blijft hangen boven de financiële wereld. Aan de ene kant helpt deze lage rente de overheidsuitgaven onder controle houden, aan de andere kant is dit bijzonder pijnlijk voor de noodlijdende banken die hierdoor een hoop inkomsten mislopen. Indien deze rente stijgt dan zal zelfs bij een minieme verhoging het gehele systeem ontsporen.

Een rentestijging van 1% zou nog steeds een aanvaardbaar percentage lijken voor de consument maar is in de praktijk onmogelijk te handhaven door de hoge schuldgraad. Tal van Europese landen kunnen dit niet meer aan waardoor de Europese economie in een vicieuze cirkel aanbeland lijkt.

Bronnen:

http://welt.de