OESO roept opnieuw op tot hogere schulden

De OESO slaat opnieuw alarm omtrent de wereldwijde groei. Deze zal dit jaar slechts 2,9% bedragen waarbij de rijkere industrielanden zelfs een nog lagere groei laten optekenen. De OESO vreest dan ook vooral dat dit geen éénmalige gebeurtenis is maar het begin van een lange periode van lage groei zou inluiden.

Het hoofd van de OESO waarschuwde deze week de wereldleiders nogmaals voor de huidige economische situatie. De diagnose van diverse economen is vrij dramatisch waarbij de wereldeconomie vast lijkt te zitten in een spiraal van zeer lage groei zonder kans om deze te doorbreken. Hierdoor wordt er minder gehandeld, worden investeringen op een laag niveau gehouden en stijgen de lonen niet meer (wat op zijn beurt gevolgen heeft voor de wereldwijde armoede).

Op wereldschaal is er zelfs nog een meer negatieve tendens merkbaar waarbij de wereldhandel het eerste kwartaal zelfs kromp. Dit zou betekenen dat de globalisering een halt is toegeroepen wat zowel op korte als lange termijn sterke negatieve gevolgen zal hebben. De laatste periode die enigszins gelijkaardig was, was de periode 1976-1985, welke niet bepaald uitblonk in positieve economische resultaten. Waar de groeiprognoses van de OESO eind november 2015 nog 3,3% bedroegen is dit ondertussen opnieuw gedaald.

Ondanks de historische lage rente in de diverse continenten is dit niet merkbaar in de investeringen. Zowel bij de overheidsinvesteringen als in de privé worden deze tegengehouden door de slechte vooruitzichten. Dit komt mede door het excessieve monetaire beleid dat de financiële markten verstoort. Waar dit monetaire beleid in eerste instantie werd gebruikt om een positieve stimulans te geven is dit onder meer in Europa een permanent infuus geworden voor zowel de financiële wereld als de ondernemingen.

De OESO roept de rijke landen dan ook op om volop te profiteren van de historische lage rentes en op grote schaal schulden aan te gaan om nieuwe stimuleringspakketten te starten. Dit kapitaal kan onder meer gebruikt worden voor het uitbouwen van infrastructuur, digitale netwerken, onderwijs maar ook om over te schakelen op een duurzame economie.

Het groei-en stabiliteitspact dat momenteel gehanteerd wordt in de Eurozone zou dan ook minder streng mogen toegepast worden. Nu beantwoord bijna niemand aan de ooit opgestelde Maastrichtnorm waardoor quasi alle landen nu volop moeten besparen.

Wat de  OESO echter wel vergeet te vertellen is de eeuwige tendens waarbij landen graag schulden aangaan maar tegelijk nooit een echte begrotingsdiscipline aan de dag kunnen leggen in bloeiende economisch periodes. Net hierdoor is de huidige situatie ontstaan waardoor een verdere uitbouw van de schulden des te gevaarlijker is bij een mogelijke rentestijging. Indien men het huidige schuldenniveau nog verder laat stijgen dreigen Griekse toestanden waarbij een rentesneeuwbal ontstaan. Waar deze rentesneeuwbal vroeger pas op een bepaald niveau startte zal dit nu veel vroeger gebeuren. Dit doordat het algemene schuldenniveau veel te hoog geworden is.

Een land als Duitsland heeft dit jaren geleden reeds begrepen met een goede en correct begroting. Hierdoor is er een sterk vertrouwen van de beleggers waardoor het land aan negatieve rentes kan lenen.  Andere grote landen zoals Frankrijk of Spanje kunnen hier enkel maar van dromen, dit door een jarenlang gebrekkig economisch beleid.

Wat ook vaak vergeten wordt is de huidige economische situatie waarbij de vorige crisis nog steeds niet structureel werd aangepakt. Deze werd daarentegen kunstmatig opgelost door een excessief monetair beleid en het aangaan van enorme schulden. Dit alles zal vroeg of laat toch moeten afgerekend worden. De kans dat dit zal lukken met opnieuw schulden aan te gaan is helaas nihil.

Hoge schulden zijn daarentegen wel degelijk draagbaar indien dit gepaard gaat met een grote begrotingsdiscipline. Helaas blijkt net dit laatste de achillespees van de Westerse wereld te zijn de afgelopen 70 jaar…

Bronnen:

http://welt.de