CETA voorbode voor Brexit-onderhandelingen?

Met het afschieten van CETA brengt Wallonië niet enkel de Belgische diplomatiek en economie schade toe maar vooral ook de Europese. Door het al dan niet terecht blokkeren van CETA wordt de onderhandelingspositie van de gehele Europese Unie in vraag gesteld.

Eén van de belangrijkste handelsakkoorden het komende jaar is deze met het Verenigd Koninkrijk om de Brexit al dan niet gestructureerd te laten verlopen. Met CETA in het achterhoofd en de reeds moeilijke relatie tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie dreigen deze onderhandelingen jarenlang aan te slepen.

Waar Canada één van de betere partners is om een handelsakkoord mee te sluiten is dit toch mislukt. Dit door een extreme democratische beslissing van Wallonië welke er als kleine, weinig belangrijke, economische regio in slaagt alles te blokkeren. Dit bovendien tegengehouden om de nationale belangen te verdedigen en zichzelf terug op de kaart te kunnen zetten in het confederale België.

Diezelfde nationale belangen zullen bij het onderhandelen van de Brexit ook door andere landen gebruikt worden waardoor een globaal pact zeer ver van huis is. Een land als Duitsland zal zijn positie door de Brexit zien versterken binnen Europa en zal deze macht niet graag afgeven. Ook kleinere landen zoals Denemarken die geen lid is van de Eurozone maar wel van de Europese Unie zal niet toestaan dat het Verenigd Koninkrijk als niet-EU lid betere voordelen uit de wacht zou kunnen slepen dan Denemarken.

Tegelijkertijd dringt de tijd om orde op zaken te stellen binnen de Europese Unie. De komende maanden en jaren zal de verkiezingskoorts bijzonder hoog zijn binnen enkele kernlanden waarbij extremistische en anti-Europese partijen een hoog aantal (protest)stemmen dreigen binnen te halen. Niet enkel de proteststemmen dreigen deze maal te belanden bij de populistische partijen maar ook een (groot) deel van deze van de gewone mens in de straat.

De Europese Unie is een logge machine geworden welke geen binding meer heeft bij de gewone mens. Deze unie heeft zeer vele voordelen met zich meegebracht, het ene al zichtbaar dan het andere. Na de financiële crisis lijkt het er echter op dat deze unie zich echter voornamelijk bekommert om het rijke Noorden en niet het armere Zuid-Europa. Dit helaas zichtbaar duidelijk in landen als Griekenland, Portugal, Cyprus, Spanje maar ook Frankrijk.

In de financiële wereld is reeds enkele jaren duidelijk dat de gemeenschappelijke munt, de Euro, en het Europese economische beleid niet goed functioneren. Door steeds de gulden middenweg te moeten zoeken worden er nog amper structurele beslissingen genomen waarbij de Brexit het trieste hoogtepunt van de laatste jaren vormt.

Niet enkel de Brexit maar ook de Griekse en Italiaanse financiële problemen komen binnenkort terug aan bod. De kans dat dit alles zonder veel problemen geregeld zal worden is bijzonder klein. Dit des te meer omdat er geen financiële marge is om de proteststemmen het zwijgen op te leggen.

Bronnen:

http://www.bloomberg.com