Saoedische macht in het Midden-Oosten verdampt aan een razend tempo

Het nieuws sloeg in als een bom: Saoedi-Arabië schorst alle olieleveringen aan Egypte op. Daarmee lijken de relaties tussen het rijkste en grootste land in het Midden-Oosten onder het vriespunt te zakken. Dit heeft mogelijk belangrijke gevolgen voor de geopolitieke verhoudingen in de regio voor de komende jaren.

Volgens de Egyptische autoriteiten hebben de Saoedi’s geen reden opgegeven voor de plotse opschorting van het contract. Wellicht zit het voornemen van Caïro om haar olie-import te diversifiëren er voor iets tussen.

Caïro heeft al sinds jaar en dag goede relaties met Rosneft. De Russische oliereus is nauw betrokken bij de domestieke olie-ontginning in Egypte zelf. Als Caïro enkele lucratieve nieuwe concessies uit haar mouw kan schudden voor de Russen, kunnen ze misschien goedkopere olie onder gunstige voorwaarden van de Russen ontvangen.

Bovendien ontdekte de Italiaanse gasreus ENI in de zomer van 2015 een enorme gasbel van 850 miljard kubieke meter gas voor de Egyptische kust. Voldoende om Egypte met haar 85 miljoen inwoners decennialang van gas te voorzien. Dit heeft het regime in Caïro voldoende incentives gegeven om de blik op Europa te richten en niet langer op Riyyad, tot groot ongenoegen van die laatsten natuurlijk.

Daarenboven wil Rusland zijn greep op de Middellandse Zee versterken en wil het zich inkopen in enkele projecten van ENI in de regio. Rosneft en ENI doen immers al zaken samen in Rusland, Centraal-Azië en boven de Poolcirkel.

Tenslotte maakte Caïro deze week bekend dat de regering een diplomatieke en economische missie naar het sjiitische Iran voorbereidt, de erfvijand van Saoedi-Arabië.

De relatie tussen Iran en Egypte zijn sinds de jaren 70 alles behalve hartelijk, maar al-Sisi is gebeten op goede relaties met Teheran, dat sinds vorig jaar terug internationaal olie mag verhandelen. Riyyad kan het bloed van de Egyptenaren wel drinken.

Door het contract met Egypte op te schorten verplicht Saoedi-Arabië de Egyptenaren nu plots om duurdere olie aan te kopen op de internationale markten. Dat komt zeer ongelegen, aangezien Egypte momenteel te kampen heeft met zware inflatie en een ondermaatse economische groei.

De zwakke Egyptische pond maakt het enkel duurder voor de Egyptenaren om goederen te importeren, zelfs goedkope olie. Dit zal ook ten koste gaan van gunstige contractvoorwaarden, zoals betaaltermijnen.

De Saoedi’s proberen op die manier Egypte in het gareel te houden. Dit zal echter Caïro nog meer aansporen om nieuwe markten aan te boren. Zo werd deze week al een akkoord bereikt met Socor, het staatsoliebedrijf van Azerbeidzjan.

Voor Europa en Rusland is het van levensbelang om Egypte, één van de weinige gematigde moslimlanden ter wereld waar de radicalen door het regime worden gemarginaliseerd, los te weken uit de Saoedische invloedssfeer.

De goede relaties met Iran, Rusland en Italië moeten aangemoedigd worden, zodat Egypte opnieuw in de Europese invloedssfeer komt.

Bovendien wordt Egypte gesteund door het IMF met een noodlening van 12 miljard dollar, een bedrag dat belangrijk is om lucratieve contracten met nieuwe olieleveranciers te bedingen aan een meerprijs t.o.v. de Saoedische olie.

Bron: Dawn, Bloomberg, Al-Manar, Daily News Egypt, Reuters

Foto: Tribes of the World