De stille revolutie in Europa: steeds meer bereidheid om de Krim te erkennen

Europa, en bovenal Bondskanselier Angela Merkel, hebben het been steeds stijf gehouden: ondanks het protest van de Europese industrie en heel wat EU-lidstaten zouden de sancties tegen Rusland gehandhaafd worden en zou de Krim nooit erkend worden.

Die houding heeft het lot van de Europese eendracht bezegeld. Tegen het bevel van Rome in heeft het parlement van de Italiaanse deelstaat Veneto als eerste politieke entiteit in Europa de Krim formeel erkend als onafhankelijke staat.

Eerder stemde de Franse Assemblée symbolisch de sancties weg en verklaarde de Franse regio Normandië dat het niet langer zal wachten op een groen licht van Brussel om met Rusland én de Krim deals te sluiten die mogelijk tegen de sancties in gaan.

De Krim is gegeerd en uit een VN-rapport dat dit jaar verscheen blijkt dat heel wat Westerse landen koste nog moeite sparen om de sancties te omzeilen, al dan niet via illegale constructies.

Kortom: achter de rug van Brussel heeft Europa eigenlijk de Krim al de facto erkend. Een pijnlijk gezichtsverlies voor de EU, en Merkel in het bijzonder.

Deze week bezochten vier grote Duitse rederijen de diepzeehavens op de Krim die mee de Russische commerciële vloot in de Zwarte en Middellandse Zee willen uitbouwen.

Momenteel wordt de Zwarte Zee gedomineerd door Turkse schepen die handel drijven met Bulgaarse, Roemeense en Oekraïense havens.

De uitbouw van een Russische commerciële vloot, mét Europese steun, zou die geopolitieke macht kunnen doorbreken, en de internationale ambities van Erdogan en Ankara kunnen dwarsbomen.

Het is wellicht eerder om deze laatste reden dan de Oekraïense soevereiniteit dat Europa de opstand van de Duitse scheepsbouwers niet ziet zitten.

Alweer een uitgelezen moment om de sancties tegen Rusland met onmiddellijke ingang stop te zetten.

Bron: Rossiskaya Gazeta