Europa en Duitsland opnieuw op ramkoers

Het zit er wederom bovenarms op tussen de Europese Commissie en de Duitse minister van financiën Schäuble. En ook deze maal voor dezelfde reden als vorige reden, namelijk het te drastisch besparen, dit ondanks de marge van Duitsland om de investeringen te verhogen.

In de recentste aanbeveling van de Europese Commissie omtrent het financieel beleid van de diverse Eurolanden wordt opnieuw aangehaald dat Duitsland meer inspanning moet doen om de economie te stimuleren. Naast Duitsland wordt ook Nederland genoemd dat de laatste jaren drastisch snoeide in zijn uitgaven.

Waar Nederland op Europees niveau een kleine invloed heeft is dit voor Duitsland echter niet het geval. Schäuble begrijpt dit maar al te goed en gaat dan ook (terecht) in tegen de Europese Commissie welke de Europese economie probeert te stimuleren met behulp van Duits geld. Zonder de Duitse groeimotor is het voor de Europese economie onmogelijk om terug op kruissnelheid te komen.

Vroeger was er sprake van een Frans-Duitse as waarop Europa gebaseerd was, dit aangevuld met het Verenigd Koninkrijk. Tegenwoordig is het Verenigd Koninkrijk verdwenen en is Frankrijk een financieel moeras geworden.

In deze gehele discussie komt opnieuw het grote verschil aan bod tussen Noord-Europa en Zuid-Europa. Schäuble haalt dit onder meer aan waarbij hij duidelijk pleit voor een stabilisatie en inkrimping van de Europese schulden. Dit kan enkel met behulp van besparingen om op termijn de gehele Eurozone te stabiliseren.

Europa gaat daarentegen uit van grotere uitgaven om de economie te stimuleren en te doen groeien, dit gepaard gaande met hogere schulden welke momenteel aan een laag rentetarief kunnen aangegaan worden. Op het eerste zicht lijkt dit inderdaad interessant te zijn, echter op langere termijn is dit een enorm gevaar voor de Eurozone.

De schuldenberg is in Europa tot een onhoudbaar niveau gestegen. Op dit moment is dit alles nog niet merkbaar door de historisch lage rentes. Bij een lichte verhoging van de rentes komt echter een rentesneeuwbal op gang die controleerbaar is. Voornamelijk voor de Zuiderse landen is dit alles een nachtmerrie voor hun te zwakke economie.

Het Europese beleid kan daadwerkelijk werken indien er na de economische heropleving een grondige herstructurering plaats zou vinden om de schulden opnieuw te doen dalen. Helaas wijst de geschiedenis uit dat dit laatste elke maal vergeten wordt wat de volgende crisis nog uitvergroot. Op dit moment is de Europese economie op een punt gekomen waarbij de combinatie van een hoge schuldenberg en een nieuwe crisis de Eurozone daadwerkelijk in gevaar brengt. Een scenario dat hopelijk de komende jaren geen realiteit wordt.

Bronnen:

http://welt.de