33 doden gelinkt aan monetair beleid India

Foto: Flickr

De aanstelling van Narendra Modi als nieuwe minister-president van India in mei 2014 betekende een nieuw tijdperk voor haar informele economie. De afgelopen 10 jaar werd een standaard percentage van 90 procent gegeven, wanneer men het had over de informele sector in India.

Dat men dat probeert terug te dringen, daar hoeft men niet van op te kijken. Echter lijkt er vooral gekeken te worden naar de lasten voor de overheid, wat onder andere bestaat uit de onmogelijkheid om belasting te kunnen heffen op inkomsten, maar waar blijven de extra rechten voor haar burgers?

De privacy wordt beperkt en investeringen extra belast. Maar hoeveel Indiërs hebben in de tussentijd extra rechten weten te verschaffen in de vorm van bijvoorbeeld werkcontracten?

Indiërs hebben door de jaren heen het meeste vertrouwen gehad in goud, dat een vaste waarde kent want niet gevoelig is voor inflatie. Maar de enorme import van het edelmetaal drukte zwaar op de handelsbalans.

De administratie van Narendra Modi vaardigde in december 2015 regelgeving uit dat mensen die goud willen aankopen zich vanaf dat moment moesten identificeren bij de aankoop van grotere hoeveelheden.

Juweliers ervaren sindsdien vaker politie-invallen en een algemene daling in omzet, aldus een rapport dat in mei uitgegeven werd door de Indiase investeringsbank Ambit Capital.

Sinds 2014 is de goudimport in India gedaald, hoogstwaarschijnlijk ook als gevolg van het optreden van de Indiase overheid om de grijze economie, zoals de informele sector ook wel genoemd wordt, in te perken.

Daarnaast steeg de hoeveelheid contant geld in handen van het publiek dit jaar sterk, wat suggereert dat wetgeving er voor zorgde dat mensen meer voordeel zagen in het aanhouden van cash dan van het zwaarder belaste – en sinds begin dit jaar ook duurdere – edelmetaal.

De schok was dan ook groot toen Modi’s regering begin deze maand besloot om hogere denominatie bankbiljetten, dat 86 procent van alle contante betalingen behapt, uit het monetaire stelsel te schrappen.

Als onderdeel van de monetaire overdracht bleek er een massale vraag naar goud.

Hoewel de officiële prijs in roepies nauwelijks veranderde tikte de goudprijs op de zwarte markt volgens bronnen omgerekend de 3.600 dollar per ounce aan. Drie maal de officiële prijs.

Het zal voor menig Indiër bevestigen wat zij eigenlijk al wisten: Reken niet op de overheid voor het behoud aan koopkracht of überhaupt enige zekerheid.

De implementatie van de ban mag daarnaast gerust een puinhoop genoemd worden.

Hoewel India’s middenklasse nog steeds vierkant achter de “precisie aanval” tegen zwart geld staat, wat in principe vooral grijs geld betreft, bestaat er ook grote woede en verwarring over de wijze waarop het gebeurde.

Het is dan ook niet de al belasting betalende middenklasse die de grootste hinder ondervond van het beleid, maar juist de armere bevolking.

Voor miljoenen mensen leverde het grote problemen op om de dagen door te komen, met geen geldig betaalmiddel voor handen en in veel gevallen niet eens een bankrekening om geld op te kunnen nemen.

Er wordt beweert dat 33 mensen direct of indirect zijn overleden door de wetgeving en implementatie, waarbij melding werd gemaakt dat sommigen 24 uur in de rij moesten staan om geld te kunnen wisselen.

Los van de zwaardere gevallen – waarbij ook sprake was van een moord en verschillende zelfmoorden gerelateerd aan de ban, en de implicaties voor de vooral arme (boeren)bevolking van India, dat afhankelijk is van cash geld – waren geldautomaten ook niet voorbereid om de nieuwe kleinere hoge denominatie bankbiljetten te kunnen accepteren.

Misschien wel het meest interessante en destructieve was het feit dat de productiviteit vrijwel tot stilstand kwam. Want het wordt nogal lastig iets te ondernemen wanneer men uren of zelfs dagenlang voor de bank in de rij moet staan.

Bronnen: Financial Times, Indian Express, The Daily Economist, Stratfor