CEO van ExxonMobil kan Amerikaanse relaties met Iran ontdooien

De benoeming van Rex Tillerson, CEO van Exxon Mobil, als minister van buitenlandse zaken heeft heel wat voeten in de aarde. Dat hij goede relaties zou onderhouden met Poetin is voor links en de neocons natuurlijk een bittere pil om slikken.

Wat veel linkse journalisten en neocons echter over het hoofd zien is dat zo’n hartelijke vertrouwensrelatie met Moskou cruciaal is om de situatie in het Midden-Oosten te ontmijnen, zeker wat betreft de steeds driestere houding van Teheran.

Trump wil de nucleaire deal met de Iraniërs herzien om verschillende redenen, waaronder de veiligheid van Israël.

De Iraanse Minister van Defensie reageerde heftig op het voornemen om de sancties tegen Teheran te hernieuwen: hij waarschuwde voor een derde wereldoorlog en de vernietiging van Israël, een oude wensdroom van het regime, en veel moslims wereldwijd.

Een goede relatie met Moskou wordt dus cruciaal om die vijandige houding te matigen. Iran is, ondanks de opheffing van de sancties, nog altijd economisch zeer kwetsbaar.

Om de eerste economische schokken door te komen heeft het zich daarom verbonden aan Moskou.

Russische bedrijven zijn nauw betrokken bij de ontginning van Iraanse olie- en gasvoorraden, en beide landen nemen zich voor om de samenwerking de komende jaren gevoelig op te drijven.

Deze week sloten Gazprom, ’s werelds grootste aardgasproducent, en het Iraanse staatsgasbedrijf NIGC een memorandum voor de productie en het transport van LNG.

Gazprom zou ook een cruciale rol spelen in de belevering van Iraans gas aan India, één van de grootste kandidaat-afnemers van Iraans aardgas.

De komende jaren zouden de grote Russische gas- en olieproducenten Lukoil, Rosneft, Tatneft, Gazprom en Zarubzehneft kantoren en hubs openen in Iran. Dat is opmerkelijk, want Iran gelden strenge beperkingen voor de vestiging van filialen van buitenlandse bedrijven.

Bovendien is Moskou ook nauw betrokken bij de modernisering van het Iraanse leger. Nu Iran terug toegang heeft tot de internationale geldmarkt, kan het makkelijker die broodnodige modernisering financieren.

De rechtstreekse lijn die Tillerson en Poetin zouden hebben, is cruciaal voor het bewerken van het regime in Iran. Zo zou Rusland belangrijke strategische informatie over Iran kunnen doorspelen aan de Amerikanen, of zouden Amerikaanse oliebedrijven als Exxon Mobil betrokken kunnen worden in de samenwerking tussen Russische bedrijven en NIGC.

Hoe dan ook wordt de positie van Rusland geopolitiek zeer belangrijk als tussenpersoon in de relatie tussen Washington en Teheran. Er zijn weinig argumenten in te brengen tegen zo’n formule.

Foto: Daniel Oines