Koopsignaal voor deze strategische grondstof?

Uranium. Door de meeste beleggers al lang gedumpt. Door contrarians nog vurig verdedigd als dé grondstof van de toekomst. Maar hoe zit het nu eigenlijk? De prijs is sinds 2015 in vrije val en is nu gezakt tot het schamele niveau van 2004. Is de door de contrarians beloofde renaissance van uranium voor morgen?

Volgens Leigh Curyer, CEO van NexGen, één van de grootste uraniummijnbedrijven ter wereld, is een boom zoals in 2007 niet veraf meer.

Curyer haalt enkele voorbeelden aan van landen die de voorbije jaren hun productie gevoelig hebben opgedreven, zoals Kazachtstan, dat de productie maar liefst verviervoudigde. Volgens Curyer kunnen deze landen dat tempo niet aanhouden, en zullen ze snel gas moeten terugnemen: hoe dieper men moet graven, hoe duurder de productie.

Bovendien trekken de uraniumproducenten opnieuw heel wat investeringen aan vanuit de mainstream, waaronder Li Ka-Shing, de op één na rijkste Aziaat, die maar liefst 60 miljoen dollar uit eigen zak in NexGen investeert.

De argumenten van Curyer zijn een schraal promopraatje. Anderzijds moet wel gewezen worden op de uraniumgekte in China.

De Chinezen bouwen verschillende reactoren per jaar en zouden tegen 2020 11.000 ton uranium nodig. Tegen 2030 maar liefst 24.000 ton. Dat zal zich wel in een prijsstijging moeten vertalen, tenzij de Chinezen door een slim dollarbeleid van Trump zullen worden uitgerookt, of tenzij de Chinezen de producenten in Centraal-Azië inpalmen.

Bron: Mining.com

Foto: Sparkle Motion