Schuldenberg is het fundamentele probleem in toekomst, rest is bijzaak

Na de financiële crisis in 2008 was de grootste angst dat teveel risico gebundeld was bij slechts enkele spelers welke dit onmogelijk konden redden zonder overheidssteun. Ondertussen is deze crisis opgelost en vieren de beuren hoogtij alsof er niets gebeurd is. Maar is dit ook echt zo?

De financiële crisis in 2008 heeft diepe gewonden geslaan onder meer in de financiële sector waar onder meer de bank Lehman Brothers als één van de eerste overkop ging. Nu, 8 jaar verder, lijkt dit alles een ver verleden te zijn waarbij er terug volop sprake is van een economische heropleving, dit voornamelijk in de Verenigde Staten.

Desondanks waarschuwt de US Treasury Office of Financial Reasearch dit weekend opnieuw voor een nijpend risico, namelijk deze van de enorme schuldenberg die is opgebouwd. Deze schuldenberg is zodanig gestegen dat de stabiliteit van het gehele financiële systeem in gevaar kan komen indien deze niet meer gecontroleerd wordt.

In de Verenigde Staten alleen is de waarde van de corporate credit markt gestegen tot maar liefst 12 biljoen USD. Dit in vergelijking met een totale waarde van 10 biljoen USD in 2008. Dit is echter nog maar het topje van de ijsberg aangezien ook in Europa de schuldenberg enorm is aangegroeid de afgelopen jaren.

Met de historische lage rente werd de schuldenberg lange tijd aanzien als een secundair probleem. Ondertussen groeit de economie in de Verenigde Staten terug en zijn de eerste renteverhogingen terug in aankomst. Net deze stijgende rente kan de enorme schuldenberg activeren waarbij er slechts bij een minimale verhoging van de rente enorme financiële gevolgen zullen zijn.

Ook in Europa zal de rente binnen enige tijd stijgen met een enorme rentesneeuwbal als gevolg. Niet enkel de overheidsschulden zijn in diverse Zuiderse lande onbetaalbaar geworden maar ook de particuliere schulden en deze van bedrijven staan op een ontoelaatbaar hoog niveau.

Zowel de ECB als de FED maakten het ontlenen van geld goedkoop  om de wereldwijde economie van een complete meltdown te redden. Dit lukte met de nodige moeite maar de nodige structurele aanpassingen die noodzakelijk waren om een herhaling van dit scenario te voorkomen bleven tezelfdertijd achterwege.

Nu 8 jaar na de crisis is het bijna te laat om nog zware structurele aanpassingen door te voeren in diverse landen waardoor het afbouwen van de schuld ook niet wordt aangepakt. Slechts in enkele landen is het begrotingstekort onder controle gebracht en de schuld afgebouwd.

Waar er nu wel degelijk een betere regelgeving bestaat voor de financiële sector is het probleem van een enorme schuld veel moeilijker aan te pakken. Aangezien dit niet enkel aanwezig is bij overheden maar ook bij eenvoudige particulieren, KMO’s en grote bedrijven is dit een quasi onbegonnen zaak. Het is dan ook van het grootste belang om hier rekening mee te houden en zich niet blind te staren op de goede economische berichten in de pers die spreken van een stijgende groei.

Dit alles is slechts stilte voor de storm, een storm welke nog heviger tekeer zal gaan dan degene van enkele jaren geleden. Aangezien de gehele wereldeconomie de laatste jaren gefinancierd werd door het aangaan van steeds hogere schulden is het springen van deze schuldenberg dan ook het absolute doemscenario wat niemand wil meemaken.

Bronnen:

http://www.bloomberg.com