Zorgt olie opnieuw voor gespannen situatie tussen Rusland en VS?

Vijftien jaar geleden, onder het presidentschap van George W. Bush besloten Rusland en de Verenigde Staten om hun relaties te verbeteren. Dit niet onder impuls van de mooie vrede maar voornamelijk omwille van een gemeenschappelijk belang, namelijk olie. Nu, enkele ambtstermijnen later kan deze zelfde olie echter de relaties opnieuw onder druk zetten.

In de het begin van dit millennium was de Verenigde Staten een stuk afhankelijker van de olie-import dan nu. De verhouding was circa 2 geïmporteerde vaten voor elk geproduceerd vat met daarbij een belangrijk deel van de leveringen afkomstig uit het Midden-Oosten. Rusland daarentegen was in het bezit van één van de grootste onontgonnen olievoorraden ter wereld en had vooral een tekort aan financiële middelen en technologie.

In Oktober 2002 werd er te Houston dan ook overleg gepleegd waarbij niet minder dan 70 bedrijven actief in de olie-en gassector actief aan deelnamen. Hierbij werd onder meer beslist om betere relaties uit te bouwen tussen beide landen om zodoende de afhankelijkheid van het Midden-Oosten af te bouwen.

Na 2004 werden echter tal van Russische oliebedrijven genationaliseerd en begon de fracking-industrie in de Verenigde Staten zware investeringen te doen. Dit alles zorgde er dan ook voor dat de Verenigde Staten hun productie sterk zagen toenemen tot een hoogtepunt van meer dan 9 miljoen vaten waardoor Rusland marktaandeel verloor. De gevolgen zijn ondertussen bekend, een overaanbod en sterk gedaalde prijzen waarbij Rusland het begrotingstekort sterk zag aangroeien.

Het komende decennium zal de Verenigde Staten volgens informatie van het Energy Information Administration zelfs een netto-exporteur worden waardoor de concurrentie met Rusland nog verder zal toenemen. In tegenstelling tot andere olie-exporterende landen houden de Verenigde Staten geen rekening met prijsbeperkingen en genieten ze onrechtstreeks mee van de recente OPEC beslissing.

Trump streeft alvast naar betere relaties met Rusland de komende jaren, al blijft de vraag wat de Verenigde Staten hiermee kunnen winnen. Op het gebied van olie is men niet meer afhankelijk van de Russen en in de toekomst zal de Amerikaanse export vermoedelijk het markaandeel van de Russen in Europa doen afnemen. De kans dat Trump dan ook goede relaties kan aanknopen met de Russen is dan ook eerder afhankelijk van het gevoerde energiebeleid dan van het opheffen van eventuele sancties.

De Russen van hun kant hopen alvast dat er een stabiele olieprijs van 60-80 USD/vat mogelijk blijft. Op deze manier kan het Russische budget enigszins in evenwicht gehouden worden en kan de fracking-industrie in de Verenigde Staten toch overleven. Om deze prijs te handhaven zal er echter geregeld overleg moeten komen tussen beide grootmachten. Indien niet dreigt Rusland door het gevoerde energiebeleid van Trump er slechter aan toe te zijn dan ervoor.

Bronnen:

http://www.bloomberg.com