Coup de théatre: Europees Hof steekt Europese Commissie een mes in de rug

Die schaarse keer dat de Europese Unie een degelijk compromis kon sluiten met een derde staat over een heikel thema als de Europese energiebevoorrading, en het Europees Hof schiet zo’n unicum plots af. De Europese tragedie in een notendop.

Eind oktober kreeg het Russische staatsgasbedrijf Gazprom van de Europese Commissie de toestemming om voor 30 à 40% te participeren in de Opalpijpleiding. Dat is de pijplijn die Russisch aardgas van de Nord Stream-pijplijn verder verdeelt over West-Europa.

toegevingen slikken: het moet het initiatief voor Nord Stream 2, dat de gasdoorvoer via Oost- en Centraal-Europa volledig zou kunnen bypassen, aan Europese partners overlaten, en het mag slechts 50 tot 55% van Opal gebruiken om Russisch gas te leveren in Duitsland en Tsjechië, belangrijke afzetmarkten.

Zo consolideert Rusland marktaandeel in Europa, maar moet het elke groeimogelijkheid in de toekomst tot nader order opbergen. Dat betekent ook dat Oost-Europa nog minstens enkele jaren transitrechten kan doorrekenen op Russisch gas. Dat betekent concreet dat u en ik verdoken subsidies betalen aan landen als Polen, Hongarije en Bulgarije via onze energiefactuur.

Globaal genomen is deze deal echter zonder twijfel een succes. Een klein mirakel zelfs. Gazprom en de Commissie zijn on speaking terms en hebben bewezen als volwassenen met elkaar tot een vergelijk te komen.

Eind december, net voor het kerstreces, ging het Poolse staatsoliebedrijf PGNiG in beroep tegen de beslissing van de Duitse energieregulator Bundgesnetzagentur (cf. CREG in België) om de deur op een kier te zetten voor de Russen om in de toekomst méér dan 50% van de Duitse gasvraag te bevredigen.

Dat zou immers kunnen betekenen dat de Polen in de toekomst mogelijk hun gas niet meer rechtstreeks via Rusland binnenkrijgen, maar die zullen moeten aankopen via Duitsland.

Die beslissing heeft het Europees Hof nu opgeschort. Weldra zal het Europees Hof een oordeel vellen of de beslissing van de Commissie wel in overeenstemming is met de Europese verdragsregels en het Derde Energiepakket.

Deze coup de théatre bewijst dat er van Europese eendracht geen sprake is, en één hele lidstaat de energiezekerheid van talloze andere lidstaten op de helling kan zetten. Bovendien legt deze zaak pijnlijk bloot dat de compromisbereidheid van de Commissie en de energieleveranciers van derde staten waardeloos zijn, in het licht van het eigen primaire EU-verdragsrecht.

Bron: RBTH, RBC

Foto: Bilfinger SE