Cuba: land of opportunity, geopolitieke goudmijn of verloren moeite?

Eén van de weinige lovenswaardige wapenfeiten van Obama was de voorzichtige ontdooiing van de relaties met het communistische Cuba. Ondanks de voorzichtige opening naar het Westen (en de mogelijkheden voor Westerse ondernemers die zo’n opening met zich meebrengt) blijft de toestand van het failliete arbeidersparadijs nog bijzonder precair.

Cuba torst een enorme staatsschuld, een bijzonder arme bevolking, onderkomen publieke infrastructuur en een corrupt en onbetrouwbaar sterk gecentraliseerd overheidsapparaat. De partij blijft sterk, de civil society opereert vanuit Florida en in 2013 werd de stekker getrokken uit het enige Cubaanse exportproduct: suiker.

Kortom: een zachte opening naar het Westen, zoals dat met de Sovjet-Unie is gelukt, die zich reeds in de jaren 80 op het onvermijdelijke kon voorbereiden, zit er wellicht niet. Cuba zal wellicht nog minstens een decennium in een onduidelijke schemerzone tussen communisme en een geleide markteconomie vertoeven.

Toch wil Rusland blijkbaar vermijden dat Cuba in de toekomst een te pro-Westerse koers zou gaan varen. Zoals gewoonlijk is Rusland bereid ver te gaan om die loyauteit te kopen, zoals het dat het afgelopen decennium ook gedaan heeft met Venezuela.

Rusland wil nu Cuba een fikse korting geven op de levering van olie en olieproducten. Een relatiegeschenk dat kan tellen.

Niet vergeten: Cuba ligt in de voortuin van de Verenigde Staten en heeft een bijzonder interessante strategische ligging in het Caraïbische gebied.

Bron: Sputnik, Bloomberg

Bron: rosaluxemburg, no changes made