Blijft Duitsland het ECB-beleid nog steunen?

Duitsland is sinds jaren de groeimotor van Europa en de Eurozone geworden. Nu ook het Verenigd Koninkrijk Europa verlaat komt deze dominantie nog meer in de kijker. De economische voorspoed van Duitsland dreigt het land echter zuur op te breken door het keurslijf waar het wordt in gehouden door de ECB.

Het grootste land van Europa met een inwonerstal van 83 miljoen inwoners is tot op heden de redding van de Eurozone gebleken. Zonder de Duitse inbreng kon de Eurozone de huidige problemen amper de baas. Door de aanhoudende sterke groei en het ECB-beleid dat nog steeds de Zuiderse landen in Europa probeert te redden komt Duitsland echter meer en meer in een moeilijk positie.

Onder meer de inflatie is in Duitsland sterk gestegen, een gegeven wat na tal van decennia nog steeds als een horrorscenario wordt aanzien. De gemiddelde inflatie in de Eurozone is nu ongeveer 1,1%, dit echter met grot interne verschillen waardoor de uitersten ervan moeilijk binnen de Eurozone blijven passen. Voor Griekenland bedraagt dit bijvoorbeeld 0,3%, voor Italië 0,5%, voor Frankrijk 0,8%, voor Spanje 1,4% en voor Duitsland reeds 1,7%.

Minister van financiën Wolfgang Schäuble wil deze inflatie dan ook dringend inperken door het stoppen van het Europese QE-programma en het verstrengen van het monetaire beleid van de ECB. Door de aankomende verkiezingen in Duitsland zal deze houding dan ook gevolg worden door diverse andere Duitse politieke partijen waardoor de Eurozone op zijn grondvesten zal daveren.

Deze cijfers tonen echter meer aan dat er fundamentele problemen heersen binnen de Eurozone. Bij de oprichting ervan was men ambitieus en werd er gehoopt om dat economie van de Zuiderse landen op het niveau van de overige lidstaten te brengen. Waar echter te weinig rekening mee gehouden werd was de positie van de diverse munten ten opzichte van elkaar.

Deze posities werden weliswaar opgenomen binnen de Euro maar de geschiedenis en het verloop van deze munten speelt tot op heden nog steeds een belangrijke rol. De Duitse Mark was in het verleden een zeer sterke munt welke men ook hoopte te bereiken voor de Euro. De Italiaanse Lira of de Griekse Drachme waren voorbeelden aan de andere kant van het financiële spectrum.

Sinds het uitbreken van de Eurocrisis is de focus echter (noodzakelijkerwijze) teveel gelegd op de Zuiderse landen. Indien dit niet werd gedaan hadden tal van Zuiderse landen reeds de boeken moeten sluiten en was er van de Eurozone geen sprake meer. Dit bewijst dan ook dat de Eurozone zo sterk is als de zwakste schakel. Dit alles kan echter enkel blijven duren mits goedkeuring van de sterkste leden.

Duitsland dreigt de komende jaren echter niet meer akkoord te gaan met deze stelling. Het nachtmerriescenario zou dan ook zijn dat niet de zwakste leden uit de Euro stappen maar het sterkste lid de Euro verlaat. Indien dit gebeurt zullen ook andere sterke leden volgen welke zich snel zullen aansluiten bij een nieuwe Duitse muntunie. Voorlopig is dit alles niet merkbaar op de forexmarkten door de gemeenschappelijke munt. Binnen deze Euro is het echter opletten geblazen in 2017 indien de posities binnen Duitsland maar ook in Frankrijk en Nederland blijven verharden.

Bronnen:

http://www.bloomberg.com