Italeave weer een stapje dichterbij?

Italië is het zorgenkindje van de eurozone bij uitstek. In tegenstelling tot Italië en Portugal slaagt het land er maar niet in de begroting op orde te krijgen en slaat de jobsmachine van voormalig premier Renzi niet aan: de werkloosheid blijft steken op een zorgwekkend niveau van 12%.

Sterker nog: van de grote Europese economieën is Italië (derde economie van de eurozone) het enige land waar de werkloosheid het afgelopen jaar is gestegen. Terwijl de vermaledijde Jobs Act van Renzi er net voor zou zorgen dat het makkelijk wordt om werkgelegenheid te creëren. Niet dus. Of toch wel?

Volgens de cijfers hebben steeds meer Italianen steeds beter betaalde jobs. Hoe kan de werkloosheid dan stijgen? Heel eenvoudig: de werkgerechtigde bevolking is het afgelopen sterk jaar toegenomen. Met andere woorden: de bevolking is sterker toegenomen dan het aantal ingevulde vacatures. Op die manier stijgt de werkloosheid, ondanks dat er meer Italianen aan het werk zijn.

De immigratie en de eenvoudige manier om Italiaans staatsburger te worden zijn hier uiteraard verantwoordelijk voor. Italië kampt met een torenhoge staatsschuld van 130% en heeft een enorm sociaal passief: veel gepensioneerden en veel werklozen. Elk jaar dikken beide demografische groepen verder aan, ondanks het stijgend aantal vacatures.

Bovendien bedraagt de werkloosheid van -25 jarigen alarmerend hoog op 40%. Dat is zelfs 2% meer dan vorig jaar. Die cijfers verhullen evenwel de courante praktijk waarbij jonge Italianen hun hogere studies spreiden over verschillende jaren en “gap years” inlassen, waardoor ze in de werkloosheidsstatistieken terecht komen. Het is ook courant onder jonge Italianen om na hun studies 1 à 2 jaren gewoon niks te doen. Of toch niks officieels.

Dat is vooral goed nieuws voor de Vijfsterrenbeweging. Deze politieke partij scoort goed bij de werklozen. Bijna twee derden van alle werkloze Italianen, en werkzame Italianen in sectoren die het moeilijk hebben, stemmen op de populistische partij. Terwijl de centrumlinkse PD goed scoort bij tweeverdieners met een stabiel loon en goeie carrièrevooruitzichten.

Hoe zwakker de Italiaanse economie dus wordt en hoe langer het duurt voor de hervormingen van de arbeidsmarkt zich in de praktijk zullen laten voelen, hoe groter de kans wordt dat de Vijfsterrenbeweging de komende jaren in de regering zal geïntegreerd moeten worden.

Voor een land in zwaar economisch weer is een machtige partij zonder enige bestuurservaring die het roer “radicaal” wil omgooien altijd een factor die bijdraagt aan de stabiliteit. Voorlopig is er ook niemand op rechts die zich nationaal kan opwerpen als een geloofwaardige leider van de oppositie tegen de centrumlinkse regering.

Bron: Financial Times

Foto: Metropolico.org