Toch nog goed einde voor Grieks Euro-drama?

Het lijkt erop dat er opnieuw licht komt aan de einde van de Griekse tunnel. Het land kampt reeds jaren met bijzonder zware financiële problemen en wordt momenteel rechtgehouden door de Eurozone en het IMF. Deze laatste partij lijkt nu toch te zwichten om verdere steun te verlenen waardoor er terug (tijdelijk) hoop komt voor de Grieken.

Sinds het laatste steunpakket aan de Grieken bleef de IMF grotendeels afwezig om het land verder te steunen door de aanhoudende problemen en het gebrek aan structurele hervormingen. Het laatste steunprogramma ter waarde van 86 miljard Euro is echter ruim onvoldoende om de Grieken er bovenop te brengen.

De argumentatie van het IMF dat de inspanningen van de Grieken onvoldoende zijn is echter een verborgen boodschap van de hopeloosheid van dit Griekse drama. Zonder een grote schuldherschikking kan het land er nooit bovenop geraken. Een schuldherschikking gaat echter lijnrecht in tegenover andere groot geldschieters binnen de Eurozone, waaronder Duitsland.

Duitsland, Finland en Nederland staat er echter op dat het IMF verdere steun verleent om de kredietwaardigheid van de Grieken te benadrukken. Dit goed wetende dat de weg nog lang is en decennia lang zal duren (zonder bijkomende problemen). Nu het IMF terug verschijnt aan de onderhandelingstafel lijkt men dan ook een belangrijke slag thuis gehaald te hebben.

Opvallende genoeg is Europa het strengste voor de Grieken met een eis tot een primair surplus van maar liefst 3,5%, dit waar het IMF mikt op een primair surplus van 1,5%. Het IMF gaat nu echter ook akkoord met de Europese eis waardoor de Grieken nog verder moeten besparen de komende jaren.

Door deze eis zal de Griekse overheid opnieuw een besparing van 2% moeten vinden voor het boekjaar 2019 en 2020 (dit volgend op het verlopen van het huidige reddingsplan in 2018). Dit alles is echter niet vanzelfsprekend in een land dat reeds kapot gesaneerd is en de armoede aan een duizelingwekkende snelheid ziet toenemen.

Om deze besparing te verwezenlijken zal er dan ook moeten bespaard worden in de pensioenen. Dit in combinatie met het aanscherpen van de taksen. Dit laatste is van groot belang aangezien dat nu meer dan de helft van de Grieken geen inkomstenstaks moet betalen door de hoge afbakeningen. Het idee is dan ook om deze inkomsten bij een groter publiek op te halen, dit gekoppeld aan een lager tarief. Op deze manier zal een groter deel van de bevolking meebetalen waardoor de totale inkomsten stijgen (ondanks de lagere tarieven voor het armste deel van de bevolking).

De pensioenen hervormen zal een enorm werk zijn waarbij er grondige en structurele hervormingen noodzakelijk zijn. Het Griekse systeem is allesbehalve modern waarbij gepensioneerden nu vaak meer krijgen dan werklozen waardoor de gehele familie afhangt van deze inkomstenbron.  Deze afhankelijkheid moet echter weggewerkt worden. Zonder werkgelegenheid is dit echter een onmogelijke opdracht om niet net meer armoede te creëren.

Een toegeving vanuit de Eurozone is de mogelijkheid voor de Griekse overheid om eventuele overschotten te benutten voor investeringen. De kans dat deze er zullen zijn is echter nihil waardoor de Grieken opnieuw voor jaren gebukt zullen gaan onder de zware besparingen. Ondertussen is er een enorme braindrain gebeurd waardoor ook de toekomst is gehypothekeerd. Anderzijds leefden de Grieken reeds decennia boven hun stand, helaas komt dit nu allemaal op de huidige generaties terecht welke hier amper iets aan konden doen… .

Bronnen:

http://www.cnbc.com