Raketaanval Syrië stimulans voor Amerikaanse oliesector?

De beperkte raketaanval op Syrië afgelopen week haalde overal ter wereld het nieuws maar naast de politieke motieven spelen hierin ook economische motieven mee op de achtergrond. Door deze aanval stijgen namelijk ook de olieprijzen, prijzen welke op dit moment te laag zijn om de Amerikaanse schalie-industrie terug te doen openbloeien.

Na de raketaanval op Syrië door Trump zijn de relaties met landen als Iran en Rusland nog meer onder het vriespunt gedaald. Nochtans is de raketaanval voor alle strijdende partijen goed nieuws door de stijgende olieprijzen. Waar de OPEC er niet in slaagt om de olieprijzen te doen stijgen is Trump hier in één nacht wel in geslaagd met een beperkte investering van ongeveer 60 miljoen Euro (de prijs van 59 Tomahawk-raketten).

Diverse banken zijn ondertussen terug licht bullish op het gebied van olie waarbij stijgingen tot 20% mogelijk zijn. Deze prijsstijgingen kunnen ook nog een extra opwaartse beweging krijgen door de start van het zomerseizoen in de Verenigde Staten, traditioneel een moment dat velen erop uit trekken.

Deze stijgende olieprijzen zijn voor tal van landen goed nieuws. Dit voor olie-exporterende landen in het Midden-Oosten maar ook voor Rusland, Iran en de Verenigde Staten. Daarnaast is de stijgende olie ook belangrijk voor een stijgende inflatie. Deze inflatie is nog steeds op een dieptepunt waarbij het Westen hoopt deze snel te zien groeien. Indien de inflatie groeit daalt de relatieve schuldgraad namelijk en is de angst voor deflatie definitief van de baan.

Indien de inflatie rond de 2% gehouden kan worden, kan de rente ook structureel laag gehouden worden waardoor de schulden niet onoverkomelijk worden. Indien deze balans te zwaar zou overhellen, dan komen tal van landen in de problemen. Niet enkel de gekende landen zoals Griekenland maar ook landen als Frankrijk en Spanje kunnen een hogere rente op de (te) grote schulden niet meer aan.

De prijsstijging van de olie is echter geen garantie voor de komende jaren. Door de stabiliserende vraag en de snel stijgende aantal alternatieven zal de vraag langzaam beginnen dalen. Een hoge olieprijs en de dalende kosten voor hernieuwbare energie zorgen voor een economisch vraagstuk dat snel opgelost is. Waar de hernieuwbare alternatieven nu reeds voldoende competitief zijn zal dit met een stijgende olieprijs nog verbeteren. Hierdoor zal er een verdere schaalvergroting doorgevoerd worden waardoor de kostprijs nog zal dalen.

Het is dan ook een fragiel evenwicht om de perfecte olieprijs te verkrijgen. Het verleden met prijzen boven de 100 dollar/vat zijn echter verleden tijd. Ook landen als Saoedi-Arabië hebben dit wel degelijk begrepen en trachten/hopen hun economie de komende jaren dan ook voor te bereiden op een post-olie tijdperk.

Bronnen:

http://www.cnbc.com