Enorme schuldenberg VS enkel (nog) houdbaar door (voorlopig) vertrouwen in dollar

Met het goedkeuren van de financiering van de federale regering in de Verenigde Staten tot eind september is alvast een nieuwe shutdown van de Amerikaanse overheidsinstellingen vermeden. Desondanks dit positief bericht toont is de achtergrond van dit alles negatief, namelijk het aanpakken van de Amerikaanse overheidsschuld.

Het lijkt een zoveelste hoofdstuk te zijn in de financiering van de overheid in de Verenigde Staten, namelijk periodiek het schuldenplafond verhogen. Dit is echter niet zonder gevolgen op de lange termijn waarbij niet enkel de Verenigde Staten maar de gehele wereldeconomie bijzonder zware schade kunnen van ondervinden.

Een echte schuldencrisis is momenteel (nog) niet gebeurd de afgelopen decennia maar deze zal een stuk diepgaander zijn dan de financiële crisis van 2007-2008. Het huidige kapitalistisch systeem is de laatste twee decennia op hol geslaan waarbij enkele fundamentele grenzen werden overschreden. Eén van deze grenzen is het uitlenen van geld waarbij er een reële mogelijkheid bestaat dat deze som zal worden terugbetaald.

Net dit laatste is helaas de molensteen geworden van het kapitalistisch systeem waarbij zeer veel entiteiten niet meer in staat zijn om de geleende bedragen terug te betalen. Dit zowel nu als in de verre toekomst waardoor het gehele systeem de facto ten dode op geschreven is. Vreemd genoeg blijft de economie nieuwe recordhoogtes opzoeken, dit echter met kunstmatige financiële middelen waardoor dit alles meer en meer een virtuele economie is geworden.

Zolang er voldoende vertrouwen is bij zowel de schuldeisers als de schuldenaren is er op zich geen probleem. Dankzij de sterkte van de Amerikaanse dollar, welke met kop en schouders boven de andere wereldmunten uitsteekt, kan de Amerikaanse overheid zich diep in de schulden werken. De Euro daarentegen is weliswaar een belangrijke wereldmunt maar geniet niet dezelfde voordelen als de Amerikaanse dollar op dit gebied.

Het uitbreken van een wereldwijde schuldencrisis staat met stip genoteerd als één van de kanshebbers voor een volgende financiële crisis. Deze kan ironisch genoeg starten door een sterk presterende economie waardoor het gehele systeem zal kapseizen. Indien de economie goed presteert stijgt ook de rente mee, waardoor deze terug op een normaal niveau zal noteren. Door de enorme schulden is echter de minste verhoging van de rente genoeg om gehele begrotingen in zware problemen te brengen.

Een andere oorzaak voor het uitbreken van een nieuwe financiële crisis kan het verlies aan vertrouwen zijn in de Amerikaanse economie. Deze presteert op dit moment (oppervlakkig) goed maar de realiteit sijpelt langzaam door nu het financiële beleid van Trump niet van de grond komt. De realiteit is helaas een stuk grimmiger waarbij de Verenigde Staten een verouderde infrastructuur bezitten, dit in combinatie met een enorme schuldenberg, een groot handelstekort en een gebrek aan competitiviteit.

Daarbovenop is de Amerikaanse economie reeds in een houdgreep genomen door zijn belangrijkste concurrent China. Dit werd onder meer duidelijk de afgelopen weken waarbij Trump zich opvallend milder opstelde ten opzichte van de Chinese overheid. China kan de Amerikaanse dollar snel doen dalen door het massaal dumpen van Amerikaanse schuldpapier wat het gehele systeem kan doen wankelen.

Indien de dollar zijn huidige status namelijk zou verliezen, dan zullen de Verenigde Staten rekenschap moeten afleggen voor het huidige financiële beleid. Met een schuldgraad van meer dan 100% en het nog steeds verder oplopend begrotingstekort kan dit alles bijzonder pijnlijk worden.

De vraag is dan ook niet als dit alles zal escaleren maar enkel nog wanneer…

Bronnen:

http://www.cnbc.com