Kiest Iran verder voor hervormingen of terug voor een Islamitisch bewind?

Iran verkiest deze week Iran een nieuwe president, hierbij de keuze hebbende tussen de hervormingsgezinde Hassan Rouhani en de hardliner Ebrahim Raisi. De Iraniërs kiezen hierbij dan ook om terug aansluiting bij het Westen te vinden of zich terug volledig terug te trekken.

Van de 80 miljoen inwoners zijn er 56 miljoen Iraniërs stemgerechtigd. De opkomst is op dit moment zeer hoog waarbij de inwoners ten volle begrijpen wat de impact van deze presidentsverkiezingen zijn. Indien Rouhani erin slaagt om de volgende jaren aan de macht te zijn, dan kan de kleine opening die werd gemaakt naar het Westen mogelijks vergroot worden.

Onder het bewind van Raisi dreigen deze hervormingen stil te vallen en zelfs teruggedraaid te worden. De kans dat de spanningen met het Westen en in het bijzonder de Verenigde Staten snel zouden oplopen zijn in dat geval reëel.

Voor het Westen is Rouhani aan de macht de beste optie om een vreedzame oplossing te vinden voor het sluimerende conflict met Iran. Waar er enige tijd geleden een akkoord gesloten werd om bevroren tegoeden vrij te maken en terug handel te drijven blijft dit tot op heden zeer beperkt. Dit door de schuld van de Verenigde Staten welke de Europese bondgenoten bedreigt met hoge boetes en het ontzeggen van toegangen tot financiële middelen indien het Iran wil helpen. Nochtans zijn tal van Europese banken geïnteresseerd in een samenwerking met Iran.

Iran wordt door het Westen vaak aanzien als een paria op het politieke toneel al wijzigt dit beeld geleidelijk aan. Het land is nochtans altijd een grootmacht geweest en telt maar liefst 80 miljoen inwoners. De relatief jonge bevolking kan genieten van een goede opleiding, een stabiele politieke situatie en een relatief veilige omgeving. In het Midden-Oosten wordt Israël vaak als enige stabiele factor gezien terwijl dit ook voor Iran het geval is.

Het land stamt rechtstreeks af van het Perzische Rijk wat weliswaar gekrompen is maar nog steeds een belangrijke invloed heeft om de grote omgeving. Westerse bedrijven wensen niets liever dan toegang te verkrijgen tot de enorme afzetmarkt met grote groeimogelijkheden. Onder meer het Europese Airbus hoopt de komende jaren voor miljarden Euro’s aan nieuwe vliegtuigen aan het land te verkopen.

Voor Amerikaanse bedrijven ligt dit alles moeilijker. Waar Iran wel degelijk interesse heeft om samen te werken met Europa en ook in Euro wil betalen is de relatie met de Verenigde Staten nog behoorlijk vijandig. Ook de Verenigde Staten zorgen op dit moment voor het actief houden van de sancties waardoor Iran niet vrij kan handelen.

Ironisch genoeg heeft dit er reeds decennia lang voor gezorgd dat Iran er toch in geslaagd is om te groeien en goede banden kon aangaan met onder meer Rusland. Nu het land te groot geworden is om onder controle te houden hoopt de Verenigde Staten dit te bereiken met sancties. In tegenstelling tot andere “vijandige” staten zoals bijvoorbeeld Cuba is Iran altijd groot en machtig geweest. Het Perzische rijk bestaat al eeuwen langer dan de Verenigde Staten en heeft een grote én gematigde invloed op de regio. Niet Iran maar Saoedi-Arabië is het probleem in de regio op gebied van een strenge godsdienst. Helaas winnen de oliebelangen het hierbij nog steeds van de rationale kijk op de regio.

Bronnen:

http://www.cnbc.com