Moderne Chinese zijderoute kampt met financieel tekort

Het ambitieuze Chinese plan om de Aziatische infrastructuur te hernieuwen via het “One Belt, One Road” programma zal biljoenen Euro’s kosten. Geld dat helaas nog niet volledig voorhanden is, een gegeven wat ook de Chinese overheid nu toe lijkt te geven.

Het enorme Chinese investeringsprogramma om het Aziatische continent een sterke stimulans te geven kampt momenteel met een tekort aan financiële middelen. De mogelijks return van dit alles is nochtans enorm waarmee het China definitief de economische en politieke leidersrol in de wereld kan bezorgen.

In 2013 kondigde de Chinese president Xi Jinping een ambitieus initiatief aan om een uitgebreide infrastructuur aan te leggen in de minder ontwikkelde regio’s in het Zuiden en Westen van China. Dit gelijkaardig aan de gekende Zijderoute die Azië met Europe verbond in het verleden.

Afgelopen mei kwam hier een uitbreiding aan waarbij Peking aankondigde om deze oude Zijderoute opnieuw leven in te blazen. Dit zou tevens zorgen voor een sterkere band met Europa waardoor de handel tussen beide continenten verder kan stijgen. De China Development Bank en de Export-Import Bank of China zouden hiervoor 380 miljard Yuan ter beschikking willen stellen of omgerekend ongeveer 50 miljard Euro.

De kosten om het plan uit te voeren zijn helaas een stuk groter waarbij er volgens de Asian Devolopment Bank de investeringen tot 2030 schat op maar liefst 1,42 biljoen Euro per jaar of 23,2 biljoen Euro in totaal. Dit om de groei te waarborgen, de armoede in de regio weg te werken en het klimaat veilig te stellen.

Chinese leiders lieten reeds weten dat het verwacht dat ook andere landen mee investeren om het project te doen slagen. Zonder investeringen vanuit de private sector zal het echter bijzonder moeilijk zijn om de doelstellingen te halen. Sinds de opstart van het One Belt, One Road programma participeerden reeds meer dan 1000 bedrijven in 56 projecten verdeeld over meer dan 20 landen. Deze investeringen rendeerden reeds waarbij er maar liefst 180000 jobs bijkwamen en de lokale inkomsten stegen met 1,5 miljard Euro.

Indien het project slaagt, dan zou dit voor het eerst een ware revolutie teweeg brengen in Azië waarbij welvaart tot in de verste uithoeken kan doordringen. Tegelijk vergroot echter ook de Chinese invloed, een gegeven wat voornamelijk door de Verenigde Staten met argusogen wordt gevolgd. Nu reeds investeert China reeds op grote schaal in Afrikaanse projecten om zodoende zijn grondstoffenimport veilig te stellen. Een grotere afzetmarkt creëren door de algemene welvaart te verhogen is dit ook een volgende belangrijke stap om de Chinese economie veilig te stellen de komende decennia.

Voor het Oude Continent, Europa, is het beter volop mee te werken om zodoende nog een graantje mee te pikken van dit alles. Onder meer Duitsland begrijpt dit ten volle en exporteert nu reeds op grote schaal naar Azië. De Verenigde Staten daarentegen voeren onder Trump een eerder protectionistisch beleid waardoor het amper participeert hierin. Een verdere isolatie dreigt dan ook op termijn te gebeuren waardoor China de wereldeconomie geheel kan controleren.

Bronnen:

http://www.cnbc.com