Brexit wordt steeds grimmiger

Met de start van de derde ronde van de Brexit-gesprekken tussen Londen en de Europese Unie wordt meer en meer duidelijk dat de huidige planning niet zal volstaan om een propere scheiding te verkrijgen tegen maart 2019, het moment dat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie zal verlaten.

Michiel Barnier, onderhandelaar aan de zijde van de Europese Unie liet afgelopen juni reeds weten dat de derde ronde voornamelijk gaat over het duidelijk maken van de diverse eisen van beide partijen. Het grote probleem in dit alles, is de onduidelijkheid aan Britse zijde welke op dit moment hopeloos verdeeld lijkt te zijn.

Op dit moment is er op geen enkel vlak reeds overeenstemming bereikt. Enkel de zekerheid dat er in maart 2019 een finale Brexit komt, al dan niet met een handelsakkoord met de Europese Unie. Waar er vaak wordt gesproken over de wederzijdse handel tussen beide economische blokken zijn er echter ook andere zaken van belang.

Onder meer de juridische kant in het gehele verhaal is niet te onderschatten. Eén van de Britse eisen is dan ook om de Europese jurisdictie in te perken en op termijn volledig stop te zetten. Dit zou er echter voor kunnen zorgen dat een Britse rechtbank en een Europese een tegengestelde uitspraak doen wat voor de nodige problemen kan zorgen. Onder meer de export van Britse goederen naar de Europese Unie moet aan beide zijden op een wettelijke manier gebeuren.

Ook de rechten van Europese burger, woonachtig het Verenigd Koninkrijk (of overzeese gebieden) moet gewaarborgd blijven volgens het Europese recht. Dit tevens uitgebreid naar gepensioneerden, etc… .

Een ander hekel punt is de grens met Ierland. Noord-Ierland was gedurende vele jaren het toneel van hevige rellen waarbij pas sinds enige jaren er een rustperiode is gekomen na talloze onderhandelingen. Waar de Britse overheid weliswaar benadrukt dat het geen gesloten grens wenst met Noord-Ierland lijkt dit alles toch moeilijk uit te werken in de praktijk. Ook wil het Verenigd Koninkrijk een vlotte doorgang van goederen zonder enige vertraging door douane-problemen. Op welke manier dit mogelijk gemaakt kan worden zonder een echte eenheidsmarkt is nog zeer onduidelijk.

Een derde belangrijke struikelblok is de afhankelijk van de nog openstaande facturen ten opzichte van de Europese Unie. Dat de Brexit wel degelijk een factuur met zich zal meebrengen erkennen ondertussen zelfs de pro-Brexit ministers. Hoe hoog deze uiteindelijk zal zijn is nog groot struikelblok. Waar de Britse premier Teresa May slechts 40 miljard Euro wil betalen eist de Europese Unie een bedrag tussen de 60 en 100 miljard Euro.

Het grootste economische struikelblok op termijn is evenwel de toegang tot de Europese eenheidsmarkt. Waar een handelsakkoord deze toegang min of meer beschikbaar kan maken, afhankelijk van de akkoorden, is deze toegang op dit moment niet meer mogelijk na maart 2019. Door de trage onderhandelingen en het ontbreken van akkoorden na de Brexit dreigt het Verenigd Koninkrijk niet enkel de toegang te verliezen tot de belangrijke Europese eenheidsmarkt maar er zelfs slechter aan toe te zijn dan andere niet-Europese landen welke wel handelsakkoorden konden afsluiten in het verleden.

Het vrij verkeer van handel en goederen, welke een absolute eis is om toegang te krijgen tot de Europese eenheidsmarkt, ligt zeer gevoelig in het Verenigd Koninkrijk. Ironisch genoeg zou deze toegang uitgebreid worden in vergelijking met het verleden indien men een akkoord vergelijkbaar met bijvoorbeeld Noorwegen zou afsluiten. Net hetgeen men de afgelopen decennia halsstarrig probeerde tegen te houden aan Britse zijde.

Bronnen:

http://www.cnbc.com