Brexit wordt steeds grotere ramp voor Verenigd Koninkrijk

Het Verenigd Koninkrijk blijft kampen met een ongemakkelijke waarheid, namelijk de Brexit in maart 2019 waarbij niet het Verenigd Koninkrijk maar Europa de winnaar blijkt te zijn. Zelf riskeert het meer en meer een paria te worden voor de kust van een terug oplevende Eurozone.

Voorstanders van de Brexit worden steeds radelozer nu de onderhandeling met de Europese Unie stroef blijven verlopen. In tegenstelling tot de vele beloftes is niet Europa de vragende partij om onderhandelingen op te starten maar de Britten zelf. Daarbovenop moeten deze tot hun frustratie merken dat Europa de agenda blijkt te bepalen welke geen mooie afloop lijkt te voorspellen.

De derde ronde van de onderhandelingen tussen beide economische zones zijn deze maand gestart maar van een onderhandeling op gelijk niveau is amper meer sprake. De Europese Unie bepaalt duidelijk de agenda én heeft de luxe om zaken uit te stellen tot het beter uitkomt. Het Verenigd Koninkrijk daarentegen heeft zichzelf diep in de problemen gewerkt, niet enkel met het verlaten van de Europese Unie maar tevens met zich vast te pinnen op een datum, namelijk maart 2019.

Steeds meer wordt duidelijk dat zelfs het scheiden van beide partijen snel jaren kan duren. Zelfs na deze harde Brexit datum is de kans groot dat het Verenigd Koninkrijk afhankelijk blijft van de Europese Unie, onder meer voor juridische discussies.

De handel tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie daarentegen zal in de toekomst afhankelijk worden van een nieuw, uitgebreid handelsverdrag. De onderhandelingen hierover zijn echter nog niet opgestart omwille van de eisen van de Europese Unie om eerst voldoende vorderingen te zien op andere vlakken. Dit is een bewuste strategische keuze om de Britten onder druk te kunnen blijven zetten.

Voor de Britse overheid is de handel met de Europese Unie en de daarbij horende toegang tot de enorme eenheidsmarkt van levensbelang. Indien men moet teruggevallen worden op de WTO-normen, zal de handel snel en bruusk verminderen door de stijgende kosten. De Europese Unie eist in ruil voor de toegang tot zijn eenheidsmarkt echter ook een vrij verkeer van personen, net hetgeen men reeds decennia probeert tegen te houden. Ook de grenskwestie met Ierland komt hierbij aan bod, wat ongetwijfeld nog problemen zal veroorzaken.

Indien het Verenigd Koninkrijk niet akkoord gaat met deze voorwaarden dreigt een economische paria-status, vlak voor de rijke Eurozone waartoe men toegang had. Gaat men toch akkoord, dan gaat men rechtstreeks in tegen de kiezersbeloftes en plooit men voor de Europese Unie, ironisch genoeg op een moment dat alle voordelen weggevallen zijn. Zo ontvangt men nu nog miljarden aan landbouwsubsidies, zaken die allemaal verdwijnen.

Ondertussen is het leven van de gewone Britse burger reeds duurder geworden, wat slechts een voorsmaakje dreigt te worden van de echte toekomst. Zelfs indien men erin slaagt een stevige economie op te bouwen zonder Europa, dan nog zal dit alles honderden miljarden Euro’s gekost hebben, een veelvoud van hetgeen men probeerde te besparen.

Bronnen:

http://www.cnbc.com