Russisch experiment met klassiek gezinsmodel blijkt een succes

Eén van de ziektes van onze moderne tijd is de teloorgang van het gezinsleven. Niet alleen lopen de meeste huwelijken op een pijnlijke scheiding uit, ook maken ouders onvoldoende kinderen om het kostbare samenlevingsweefsel in stand te houden en verwatert het contact met de grootouders, waardoor kinderen steeds vaker geen band meer hebben met het verleden.

Ook in Rusland, een land dat meer nog dan Europa wordt geteisterd met geatomiseerde gezinnen en een laag geboortecijfer, kampt met dat probleem. Komt daar nog eens bij dat de mortaliteit in Rusland voor mannen en vrouwen aanzienlijk hoger ligt, vooral onder de bevolking die twintig tot veertig jaar was ten tijde van de val van de Sovjet-Unie.

Dit is namelijk een verloren generatie van burgers die gefnuikt zijn in hun groeipotentieel, door materiële tegenspoed minder kinderen maakte dan hun ouders en vaak ook scheidde als gevolg van de onzekerheid en stress die aanhoudende opeenvolgende economische crisissen tussen het einde van de jaren 80 en begin jaren 2000 met zich meebrachten.

De generatie die daarna gekomen is, en nu aan kinderen begint, heeft volgens sommige ondernemers een grotere drang naar gezinsbeleving dan de voorgaande generatie. Eén onderneming, genaamd “Babushka na chas” (“Grootmoeder voor een uurtje”), is alvast een groot succes.

Het businessmodel is eenvoudig: bejaarden kunnen zich via een app registeren als “grootmoeder” (of grootvader) en een bepaald tijdslot instellen. Ouders kunnen dan kiezen onder de profielen van de grootmoeder, waarin ook hun cv en interessegebieden vermeld staan, en hun kind naar de gekozen persoon sturen voor één uur, ter waarde van 250 roebel (4 euro).

Zo worden kinderen blootgesteld aan een oudere generatie die nog een tijd van zingeving en discipline gekend heeft, en krijgen zij ook andere waardevolle input, zoals schaakles, muziekles, kunstonderwijs,… allemaal zaken die in het reguliere onderwijs te wensen overlaat.

Het bezorgt de kinderen een enorme culturele bagage en ouderen hebben weer een “sense of purpose” en kwijnen niet weg in eenzaamheid.

Interessante data: 27% van de kandidaat-grootmoeders en -vaders zijn hoger opgeleiden. Dit is buitenproportioneel ten aanzien van het totaal aantal bejaarden met een hoger diploma. Veel hogeropgeleiden hebben blijkbaar een belangrijke incentive om hun kennis en culturele bagage door te geven aan de jongere generaties.

Bron: Babushka na chas

Foto: Tom Page, no changes made