Olieprijzen opnieuw naar stabiele 60 USD/vat ?

Wereldwijd blijven de olieprijzen terug langzaam stijgen waardoor de grens van de 60 USD/vat terug in zicht komt. Dit zou voor vele olieproducerende landen een stabiele prijs vormen waardoor de markten terug enigszins zouden stabiliseren.

De afgelopen jaren daalden de olieprijzen zeer sterk tot een absoluut minimum waarbij er tal van slachtoffers vielen. Dit mede door de opkomst van schalie-olie waardoor het marktevenwicht ernstig verstoord geraakte. Ondanks het grotere aanbod is er nu toch een evenwicht gevonden waarbij de olieprijzen terug langzaam stijgen naar 60 USD/vat, een prijs die door velen als evenwichtig ervaren wordt.

Met een prijs van 60 USD is het namelijk terug rendabel om te investeren in het ontginnen van nieuwe velden. Ook de productie van schalie-olie is hierbij rendabel, net als het ontginnen van olie uit de diepzee. Waar dit enkele jaren geleden nog als een ondergrens beschouwd kan worden om rendabel te kunnen opereren, is dit door technologische verbeteringen ondertussen een goede en stabiele prijs voor het overgrote deel van de producenten.

Indien de prijs toch terug lager gaat, reageren de markten onrustig. De productie van schalie-olie wordt dan snel gereduceerd en komt opnieuw op de markt als deze rendabel is. Ook is het niet rendabel om te investeren in nieuwe ontginningsgebieden waardoor er een tekort op lange termijn ontstaat. Met een stabiele prijs rond de 60 USD blijft de gehele productieketen echter wel actief.

Voor Iran, welke sinds enige tijd terug onbeperkt olie kan oppompen zijn de hogere prijzen een godsgeschenk. Het land kan aan een lage kost ruwe olie oppompen waardoor het een interessante regio is geworden voor investeerders. Met een kost van circa 10 USD/vat kan het land makkelijk concurreren ten opzichte van andere olieproducenten.

Tot op heden blijven een deel van de investeerders echter terughoudend, dit door het aanhouden van een deel van de sancties door de Verenigde Staten. Toch is het land volop teruggekomen op de internationale markten, dit tot groot ongenoegen van de Verenigde Staten.

De bewezen reserves bedragen, afgaande op data van de OPEC uit 2016, ongeveer 157 miljard vaten. De dagproductie bedraagt nu ongeveer 3,65 miljoen vaten/dag. Er wordt verwacht dat deze dagelijkse productie verder zal opgetrokken worden waardoor het land verder kan werken aan zijn economisch herstel. Dit losstaand van de gasinkomsten welke eveneens een inkomstenbron vormen.

Indien deze gestegen inkomsten verder worden aangewend om de economie te herstructureren, dan kan dit in combinatie met een reeds goed opgeleide en jonge bevolking, ervoor zorgen dat het land zijn machtspositie verder kan uitbreiden. Nu reeds is Iran (samen met Israël) de sterkste regionale macht welke in tegenstelling tot de andere buurlanden wel stabiel te noemen is.

Voor de Verenigde Staten is Iran een waar nachtmerriescenario geworden. Het land is te groot en te machtig geworden om nog onder controle te proberen houden. In buurland Syrië werd er zelfs samengewerkt om zaken gedaan te krijgen waardoor het de factor erkend wordt als een sterke militaire speler in de regio. Ook andere grootmachten zoals China en Rusland werken samen met Iran, waardoor het in tegenstelling tot bijvoorbeeld Noord-Korea allesbehalve geïsoleerd is.

Bronnen:

http://www.cnbc.com