Onafhankelijk Koerdistan bijna binnen bereik?

Het conflict in Syrië is nog niet beëindigd en ondertussen is het volgende conflict reeds opgelaaid, namelijk een onafhankelijk Koerdistan. Maar liefst 90% stemde er voor onafhankelijkheid waardoor de spanningen met alle buurlanden op scherp geplaatst werden.

Reeds decennia geleden was het duidelijk dat de Koerdische bevolkingsgroep vroeg of laat opnieuw voor problemen zouden zorgen voor de (dictatoriale) machtshebbers in de regio. Deze Koerden zijn hebben, in tegenstelling tot de andere bevolkingsgroepen in de regio geen eigen land waardoor deze in elk land in de regio een eigen minderheid vormen.

Met het opgelaaide conflict in Syrie en het wegvallen van een sterke overheid in Irak de afgelopen jaren, zagen deze zelfde Koerden de kans om een eigen regio te ontwikkelen. In tegenstelling tot de andere landen in de regio slaagde men hier wel op een positieve manier in waardoor het zelfs een lichtpunt in de duisternis geworden is.

Vrouwenrechten worden wel hoog in het vaandel gevoerd, er heerst geen wetteloosheid en er wordt voorzien in een degelijke opleiding voor schoolgaande kinderen. De Peshmerga, de gewapende arm van deze Koerdische bevolkingsgroep, werd ondertussen onmisbaar in de strijd in Syrië en wordt aanzien als een gerespecteerde gewapende groep met een degelijke hiërarchische structuur.

Het Koerdische probleem werd door het Westen gecreëerd door de akkoorden van Sykes-Picot (1916) en het verdrag van Lausanne (1923). Hierbij werden de Koerden aan hun lot overgelaten waardoor deze over diverse landen verspreid bleven. In totaal is er ongeveer sprake van 40 miljoen Koerden, een behoorlijke groep in de regio. Dit voornamelijk op grondgebied van Turkijke (Zuid-Oosten), Syrië (Noorden), Irak (Noorden) en Iran (Noord-West). Waar deze in Turkije weliswaar militaire bevochten worden, is dit (voorlopig) niet het geval in het Noorden van Irak en Syrië.

Net in deze regio hoopt men voor het eerst een onafhankelijk Koerdistan op te richten, die mede door de steun welke het gaf aan het helpen van de Westerse alliantie tegen IS. De kans dat landen zoals Iran, Irak, Syrië en Turkije dit toelaten is echter nihil. Turkije en Iran zullen dit ongetwijfeld militair oplossen waarbij er geen enkele kans is dat deze strijd gehaald zal worden.

In Irak daarentegen bestaat de kans wel degelijk dat de centrale overheid akkoord gaat met een vergaande autonomie om erger te voorkomen. Het land is op dit moment niet bij machte om hier veel aan te doen. Ook zullen de Verenigde Staten niet tussenkomen om dit op te lossen, dit in tegenstelling tot de strijd met IS. Voor Syrië liggen de kaarten anders. Hier heeft de centrale overheid geen enkele macht meer over gehele regio’s in het land. Het probleem hierbij is echter Rusland welke wél militair zal ingrijpen om de macht terug te nemen.

Er moet ongetwijfeld een oplossing komen voor dit alles, de vraag is echter wat mogelijk is. De strijd wordt al decennia lang militair opgelost waarbij de Peshmerga na het Syrië conflict verder bewapend werden door het Westen. Vanuit Westers oogpunt zijn de Koerden een betere partner dan de huidige machtshebbers door de meer Westerse levenswijze. Vergaande autonomie is de beste oplossing om alle partijen te kalmeren, de vraag is echter als het niet te laat is om dit alles door te voeren (en als dit wel gerespecteerd zal worden door partijen zoals Turkije).

Ook economisch zal het bijzonder moeilijk zijn om te overleven. Zelfs mits onafhankelijkheid blijft de regio ingesloten door vijandige buurlanden. Het land zou geen zeegrenzen hebben waardoor het geen verbinding naar de buitenwereld heeft. Hopen op enige goodwill van de buurlanden is ook uitgesloten. Een uitzichtloze situatie met andere woorden op lange termijn.

Voor de olieprijzen betekent dit gewonnen referendum mogelijks een nieuwe opgaande beweging. Dit door verwachte problemen aan de aanbodzijde. Ironisch zou dit betekenen dat een land als de de Verenigde Staten hier onrechtstreeks bijkomende winst kan creëren. Andere landen in de regio dreigen echter olievelden te verliezen. Het toont dan ook ten volle aan hoe complex de gehele situatie in het Midden-Oosten blijft.

Bronnen:

http://www.cnn.com

http://www.cnbc.com