Italiaanse schulden blijven molensteen voor Europese economie

Sinds de schuldencrisis in 2011 heeft de Eurozone een sterke groei genoteerd. Ondanks dit alles blijven tal van financiële en politieke risico’s aanwezig waardoor niet enkel de Eurozone maar ook andere economische blokken zware averij kunnen oplopen.

De focus in Europa is momenteel gericht op Spanje en de mogelijke afscheuring van de Catalaanse regio. Desondanks dit alles ligt het echte risico niet op het Iberische schiereiland maar op het land er vlak naast, namelijk Italië. Dit Zuiderse land is economisch veel groter, maar blijft dieper en dieper zinken in het economische moeras. Toch worden deze signalen genegeerd en lijken het hoogdagen op de beurzen in Europa.

Italië kampt naast een te lage structurele groei met een enorme hoeveelheid aan niet-kredietwaardige kredieten. Deze lopen in de honderden miljarden Euro’s en zijn onbetaalbaar, zelfs indien de gehele Eurozone zich mee verantwoordelijk stelt voor dit alles. Waar Griekenland enkele jaren geleden het belangrijkste item was op Europees vlak blijft het angstwekkend stil rond de Italiaanse problemen.

Zowel Griekenland als Italië groeien weliswaar maar dit is slechts een positieve mantel rond het geheel. Op dit moment zijn tal van landen terug aanbeland op het niveau voor de financiële crisis losbarstte. De werkloosheid is terug sterk gedaald, de economie trekt reeds enige tijd aan en de toekomst ziet er rooskleurig uit. Alvast voor de gewone burger.

Op de beursvloer, welke algemeen aangenomen enkele jaren vooruit loopt op de reële economie, zijn ondertussen tal van parameters in de alarmzone aanbeland. Tal van beursanalisten voorspellen een nieuwe financiële crisis op korte en/of middellange termijn. Enkel de trigger voor dit alles is nog niet zeker. Waar men het wel over eens is, is de structurele oorzaak van een nieuwe crisis namelijk de enorme schuldenberg.

Deze schuldenberg is niet enkel opgebouwd door particulieren maar tevens door ondernemingen en als de centrale banken wereldwijd. Deze intervenieerden de afgelopen jaren op grote schaal om de economie te behoeden van een nieuwe crash. Bijgevolg werd deze financiële crisis niet uitgezweet maar afgekocht door het creëren van ongelimiteerde hoeveelheden geld welke helaas niet werden aangewend om structurele hervormingen door te voeren.

Ironisch genoeg kan een rentestijging, onvermijdbaar de komende jaren, er dan ook voor zorgen dat deze schuldenberg onhoudbaar zal worden. Italië, Griekenland en tal van andere landen zullen hierdoor in de problemen komen waardoor deze “bad loans” terug volop de aandacht zullen opeisen. Het resultaat is een exploderende schuldenberg met te voorspellen gevolgen. Op welke manier de Eurozone dit te boven kan komen is echter onmogelijk te voorspellen. In die mate dat een nog grotere Eurocrisis onvermijdelijk fatale gevolgen zal hebben voor de zwakkere spelers.

Bronnen:

http://www.cnbc.com