Draghi en Puigdemont duwen euro verder de dieperik in

Het gaat niet zo goed met de euro. De koers lijkt in vrije val ten opzichte van de dollar. De plotse beslissing van (de helft van) het Catalaanse parlement om de opstandige Spaanse regio alsnog onafhankelijk te verklaren heeft investeerders ertoe bewogen om massaal Europese assets te dumpen.

De beslissing van Draghi van vorige week om zijn asset purchasing programme uit te breiden tot september 2018 pro rata van 30 miljard euro per maand heeft blijkbaar alleen maar olie op het vuur gegooid.

Investeerders geloven niet dat er in 2018 nog interesten de naam waardig zullen worden genoteerd in de eurozone. Dat staat in schril contrast met de signalen die ze ontvangen van de Bank of England en de Federal Reserve.

Gevolg: de euro moest deze week 0.5% aan waarde inboeten. Ten opzicht van de dollar verloor de euro zelfs 1.6%.

Bovendien blijkt het ultra-soepele monetaire beleid van de ECB de Europese economie niet aan te zwengelen. De economie groeit trager dan verwacht en landen als Italië, waarvoor het opkoopprogramma van de ECB net bedoeld is, opdat dit de rentelast op de staatsschuld zou verlagen zodat deze landen zouden kunnen besparen zonder al te veel druk van speculanten, maken alleen nog meer schulden. Daarvan getuige de totaal gefaalde beursgang van virtueel failliete bank Monte dei Paschi di Siena, vorige week.

De enige die baat heeft bij een zwakkere euro is de Duitse export en schuldenaren. Niet de modale Europeaan dus. Die ziet de waarde van zijn spaargeld en investeringen verder de dieperik inzakken. En dat allemaal om de institutionele luiheid van Italië en the powers that be in Frankfurt te subsidiëren. Hoe lang pikken we dit nog?

Foto: Peter Linke