Venezuela: rijk aan olie, failliet in de praktijk

Het Zuid-Amerikaanse Venezuela is reeds enige tijd ondergedompeld in een zware financiële crisis. Ondanks de olierijkdom slaagt het land er niet in een gezonde economie uit te bouwen waardoor het ondertussen de status van een paria heeft verworven.

Indien Venezuela een goed beleid zou voeren, dan zou het één van de rijkste landen in de wijde regio kunnen zijn. Toch blijft de overheid de ene na de andere ondoordachte en/of corrupte beslissing nemen waardoor het land verder blijft afglijden in de afgrond.

Een laatste opmerkelijke wapenfeit welke onlangs werd doorgevoerd illustreert dit ten volle. Hierbij werd Manuel Quevedo benoemd om het staatgeleide oliebedrijf te leiden. Hiermee tracht het militaire apparaat de macht te verzekeren bij PDVSA. De kennis van Quevedo is nihil omtrent de energiesector en toont aan hoe diep de corruptie in het land verankert is. Deze voormalige minister van huisvesting zal de sector er de komende jaren dan ook niet op verbeteren.

Analisten in de sector hopen alvast dat ondanks deze benoeming, Quevedo er toch in zal slagen de olieproductie op te voeren. Enkel hierdoor kan Venezuela de enorme schuldenberg aanpakken en de economie hervormen. De enorme corruptie in het land is echter quasi onmogelijk aan te pakken waardoor enkel een revolutie soelaas kan brengen.

De kans dat het militaire apparaat dit zal toelaten is echter bijzonder klein. Ook gaat het land gebukt onder sancties van de Verenigde Staten waarbij onder meer Quevedo sinds 2014 op de zwarte lijst staan. Het staatsbedrijf PDVSA is echter wel gelinkt aan de Russische oliegigant Rosneft en het Chinese National Petroleum Corp. . Desondanks de hechte banden met zowel China als Rusland opereren ook het Amerikaanse Chevron en het Franse Total in Venezuela.

Eén van de grote problemen waarmee Venezuela op dit moment kampt is de verouderde infrastructuur en de bijhorende hoge kosten voor het produceren van olie. De aanwezige corruptie en het jarenlange slechte bestuur hebben er toe bij gedragen dat de huidige olieprijs te laag is om winstgevend te kunnen opereren. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Verenigde Staten welke door technologische innovatie moeilijker te ontginnen olie aan een lagere prijs kan produceren is dit voor Venezuela niet het geval.

Het land heeft geen kapitaal meer voor handen om de sector te hervormen en is dan ook op buitenlandse spelers aangewezen indien het dit nog wil verwezenlijken. Door de politieke problemen zijn buitenlandse investeerders echter niet geneigd hier op in te gaan. De investeringen welke hiermee gepaard gaan moeten ook het komende decennium nog renderen. Zelfs goedkoop te produceren olie is binnen 10 jaar mogelijks niet rendabel genoeg meer om zware investeringen te verantwoorden. Een pijnlijke vaststelling maar helaas bittere realiteit op zowel korte, middellange als lange termijn.

Bronnen:

http://www.cnbc.com