Spanning tussen Israël en Iran blijft gevaarlijk stijgen

De Iraanse minister van olie, Bijan Zangeneh, laat weten dat de energiesector in de Verenigde Staten de grootste verliezers zijn van de strenge sancties tegen het land. Deze werden ingesteld na de Iraanse revolutie in 1979 en worden door de Verenigde Staten nog steeds aangehouden.

Sinds enige tijd is er terug handel mogelijk tussen Iran en Europa na het atoomakkoord, al blijft dit beperkt door aanhoudende Amerikaanse sancties. De Verenigde Staten weerhouden Amerikaanse burgers en bedrijven, welke actief zijn in de Verenigde Staten, ervan te investeren of te handelen met Iran.

Net dit laatste detail, namelijk het actief zijn in de Verenigde Staten, zorgt voor een zware belemmering waarbij onder meer (Europese) financiële instellingen uit vrees voor beperkingen de handel met Iran tegenhouden.

Door deze beperkingen kunnen Amerikaanse bedrijven nu niet samenwerken in de sterk stijgende Iraanse economie. Niet enkel is er vraag naar miljarden dollars aan investeringen in de oliesector maar ook andere sectoren kennen een groei door de stijgende middenklasse. In tegenstelling tot Saoedi-Arabië, een Amerikaanse bondgenoot, is de economie in Iran gediversifieerder en is de bevolking er beter opgeleid.

Tal van Europese, Russische en Chinese bedrijven proberen dan ook een graantje mee te pikken van de markt waarbij China het land zelfs ziet als de eindpost van zijn moderne zijderoute. Het bevolkingspotentieel is er enorm, namelijk 80 miljoen inwoners, en vele sectoren staan nog maar in de kinderschoenen. Dit gaande van elektronica, smarthphones tot het leveren van grote passagiersvliegtuigen en het aanleggen van sporen.

Ondertussen waarschuwen analisten dat de spanningen tussen Iran en Israël steeds meer oplopen. Dit onder meer door de Iraanse steun aan de Hezbollah. In tegenstelling tot het verleden is Rusland echter aan zet in de regio, dit ten koste van de Amerikaanse macht. De kans dat de Russen bij een eventuele oorlog Israël zouden steunen is behoorlijk klein waardoor een mogelijk conflict snel zou escaleren en ook de Verenigde Staten hierin betrokken zouden geraken.

Waar Syrië slechts een zeer beperkt gevaar vormt voor Israël, is dit voor Iran een ander paar mouwen. Iran is een sterke regionale speler geworden en beschikt over geavanceerde wapens waardoor dit conflict aan beide zijden zware problemen zou veroorzaken. Israël daarentegen calculeert dit risico wel degelijk in en investeerde sterk in onderzeeërs. Dit om de Straat van Hormuz te kunnen blokkeren waarlangs tal van olietankers varen. Hierdoor kan de export van de gehele regio in een ogenwenk stil gelegd worden.

Het verder onder druk zetten van Iran door de Verenigde Staten zal deze problemen alvast niet doen bekoelen. Waar Obama probeerde te bemiddelen is dit bij Trump net het omgekeerde. Voorlopig heeft Trump nog geen nieuwe grootschalig (wereld)conflict veroorzaakt, al staat de kwestie Iran-Israël toch in de top drie van mogelijke kanshebbers de komende jaren.

Bronnen:

http://www.cnbc.com