skip to Main Content

Roland Vandamme (+717% sinds ’99) geeft eerste interview in 8 jaar tijd

Ik heb als belegger tientallen abonnementen gehad op allerhande nieuwsbrieven maar er is maar één abonnement dat ik jaar na jaar verlengd hebt: Analyse. Ik ben al op zijn minst een jaar of tien een trouwe lezer.

Analyse is een nieuwsbrief die gepubliceerd wordt door Roland Vandamme. Een naam die online weinig belletjes doet rinkelen, vermoed ik. Roland Vandamme komt dan ook weinig naar buiten. Hij schrijft zijn nieuwsbrief en dat is het zowat.

Zijn laatste interview dateert bijvoorbeeld al van 2008.

Dat is toch wel een gemis. Roland Vandamme heeft namelijk één van de beste track-records van alle beleggers die ik volg en is daarnaast ook nog ééns een geweldige schrijver.

 

Je zoon Jeroen vertelt me dat dit je eerste interview is in 8 jaar. Waarom krijgt Beurs.com de eer?

Ik zag dat je je publicaties verkocht had en ik dacht: Maarten heeft geld om te beleggen. Ik zal hem even wat advies geven 🙂

Hoe lang publiceer je Analyse al?

Sinds 1981

Dat is bijzonder dichtbij de bodem in aandelen en aan de vooravond van een geweldige bull-market. Bewuste timing of toeval?

Noem het een gelukkig toeval. Ik had een enorme interesse voor aandelen en ik zag een opportuniteit. Ik had een paar mooi voorbeelden van nieuwsbrieven over de beurs gezien in de VS en in België hadden we dat hier indertijd nog niet echt. Enkel Budget Week (Test Aankoop) bestond en Swingtrend, maar zelfs iets als De Belegger kwam pas veel later.

Bovendien was er de wet Cooreman-De Clercq om aandelen te stimuleren. Aandelen waren op dat moment spotgoedkoop en het leek me dat de interesse voor de beurs behoorlijk zou kunnen toenemen.

Een track-record van 35 jaar, dat kunnen er niet veel zeggen. Enig idee van je rendementen over deze periode?

Sinds 1999 publiceer ik een portefeuille in Analyse en deze steeg sindsdien 717%. (gemiddeld rendement van 13,78% per jaar).

Maar ook voordien realiseerde ik zeer mooie rendementen. Ik herinner me enkele mooie winnaars met onder andere Innogenetics en de plantage holdings rond Rivaud.

Toen de beurshausse begon in 1981 was het bon ton voor bedrijven om winsten weg te steken. Nadien had men er belang bij die te tonen om de koersen van hun aandelen op te pompen. Aandelen werden gebruikt als valuta om overnames te betalen.

Beleggingsfondsen die werden opgericht eisten dat alles uit de kast werd gehaald wat erin zat. De hele mentaliteit veranderde. Maar sommigen bleven lang volharden in hun gewoontes van ‘pour vivre heureux, vivons cachés’.

In de tweede helft van de jaren negentig was het opspitten van verborgen meerwaarden in het labyrint van holdings in de plantage groep Rivaud een echte schattenjacht. Het was een cascade van beurswinsten vertrekkende in Caoutchoucs de Padang, over Cambodge, Terres Rouges, tot uiteindelijk in Luxemburg met Selangor en Socfinasia en Intercultures.

Maar de slinger gaat nu helemaal de andere kant uit. In plaats van winsten te verbergen, worden er nu winsten getoond die er gewoon niet zijn.

Hoe zou je je beleggingsfilosofie omschrijven?

Ik probeer te identificeren waar teveel beleggers samen zitten. Op een bepaald moment kijken ze naar elkaar en beseffen ze dat ze enkel aan elkaar hun aandelen kwijt kunnen. Dan probeer ik in te schatten wie of wat zou kunnen profiteren van de grote exodus. Want het geld wil natuurlijk altijd wel ergens naartoe.

Dat neemt niet weg dat ik eind de jaren negentig ook wel in een aantal internet aandelen zat, al was ik voor het grootste deel op tijd weg en het is vooral belangrijk niet te talmen. Vele beleggers bevriezen in een crisissituatie. Ze redeneren van : het komt wel weer goed en ze vergeten dat een groot verlies begint met een klein verlies.

Je trekt nu al 15 jaar voluit de kaart van goud, en dat heeft je geen windeieren gelegd. Vanwaar 15 jaar geleden die keuze en waarom ben je er al die tijd zo sterk aan blijven vasthouden?

In die periode rond 2000 ging het allemaal om clicks en eyeballs. Tastbare winst was bijzaak. En Telecombedrijven die infrastructuur verkochten aan klanten die geen geld hadden en hun eigen klanten dan maar een financiering gaven om hen te doen kopen. Dat kon niet goed aflopen.

Het was allemaal virtueel en ik dacht dat beleggers na deze periode wel zouden teruggrijpen naar zaken die tastbaar zijn. Goud is natuurlijk het ultieme tastbare, en dit al 6.000 jaar lang.

Ik heb die positie in fysiek goud al die tijd blijven vasthouden. De meeste trends lopen vrij lang, zeker als je vertrekt vanuit een situatie waarbij niemand er nog in gelooft.

Goud had namelijk 20 jaar lang in een berenmarkt gezeten en zelfs de mijnen die het produceerden geloofden niet meer in hun eigen product. Zij verkochten de volledige toekomstige productie jaren ver in de toekomst. Ongezien.

Aandelen waren in 2003, 2009 en 2011 (Europa) zeer goedkoop maar jij hapte niet toe. Waarom niet?

Ik vond aandelen nooit echt goedkoop. Ik zag dat zo niet. Ze waren misschien relatief goedkoop, maar ik heb de periode begin jaren ‘80 nog meegemaakt. Toen waren aandelen pas echt goedkoop.

Bovendien pompten bedrijven hun winsten op een kunstmatige manier op. Financiële ingenieurs werken zij aan zij met technische.

We zaten dus met waarderingen die volgens mij niet laag genoeg waren en dan ook nog ééns gebaseerd op winsten die niet helemaal correct waren.

Op het dieptepunt van de crisis en van die zogenaamde lage koersen had je doorwinterde bedrijfsleiders die nog nooit zoiets eerder hadden gezien. Centrale banken waren radeloos en dus gingen ze voor een experiment. Ik vond het hele risicoplaatje maar niks. Ik dacht niet dat ze Lazarus zouden kunnen doen lopen, maar kijk hij loopt nog.

Je hebt tijdens de volledige bull-market van goud nooit interesse getoond in de goudmijnen, maar de voorbije maanden ben je opeens serieus posities aan het opbouwen. Waarom verander je plots het geweer van schouder?

Het gaat eigenlijk om hetzelfde geweer, maar een andere invalshoek.

Meer dan 90% van de beleggers zal nooit goudmijnen kopen. Niet in een haussemarkt en zeker niet in een baissemarkt. De overige 10 % zou het nu en dan wel eens overwegen, maar weinigen doen het. Schiet over: 1, misschien 2 % die er voor gaan.

Nu is de hele goudmijnsector er echter in geslaagd om die kleine fanclub te bruskeren en te choqueren met de meest stupide beslissingen.

Er werd geld verkwanseld met overnames op de top van de markt. En dan ook nog eens met geleend geld.

En nu ze in de tang van de schuldeisers worden genomen, willen ze die schulden omzetten in aandelenpapier aan gecrashte koersen.

Je moet dus niet verwonderd zijn dat er vandaag niemand nog interesse toont in de sector. Iedereen is weggejaagd. Ik heb zelden een sector gezien die er zo erg aan toe is. Zelfs als ik nu koop, dan koop ik knarsetandend. Soms met een gevoel van walg. Maar goed, ik heb het al eerder meegemaakt. Vijftien jaar geleden. Al was het toen zo erg niet. Nu moet ik echt de neiging onderdrukken om de telefoon niet te nemen en sommige CEO’s de huid vol te schelden. Meestal zit er toch al weer een andere in die stoel.

Wat is er nu de voorbije maanden veranderd?

Wel, de koersen zijn in vele gevallen 90% goedkoper 🙂

Hoe selecteer je de mijnaandelen? Wat is voor jouw belangrijk als criteria?

In een ideale wereld zijn de volgende vier elementen aanwezig:

  • goede activa
  • goede managers (hoe presteerden zij in het verleden?)
  • de mijn ligt in een betrouwbare en stabiele omgeving (bij voorkeur Canada, maar er liggen ook elders goede projecten)
  • Zo weinig mogelijk schulden of schulden die op zijn minst gefinancierd zijn op lange termijn.

Wil je aan alle criteria voldoen, dan houd je bijna niets over. Dat is ook de bedoeling. Maar soms moet je iets toegeven op het ene criterium wanneer het aandeel op een ander buitengewoon goed scoort.

Alle grondstoffen zijn flink in prijs gedaald en bieden mogelijk ook opportuniteiten en zeker extra diversificatie. Vanwaar de focus op goud en zilver?

Goud komt misschien wel uit de grond maar is daarom nog geen grondstof zoals men tegenwoordig over grondstoffen spreekt. Goud is geld. Ook al probeert men dat soms naar de achtergrond te verdringen. Er is geen enkele officiële instantie die kan zeggen dat het geen geld meer is. Het zijn de mensen die beslissen of het geld is.

Als het goed gaat met de economie of wanneer er een vertrouwen is in het financieel en monetair beleid dat kan goud de mensen niet veel schelen, maar bij onheil is de beschermende oerreflex niet te onderdrukken.

Deze redenering geldt voor een deel ook voor zilver. Al is zilver ook een industrieel metaal dat alsmaar nieuwe toepassingen vindt.

Zilver heeft zelfs de digitale fotografie overleefd.  Dat kan je van Eastman Kodak aandelen niet zeggen. Die hebben nu een restwaarde van nul dollar en nul cents. De nieuwe Eastman Kodak dat zijn andere aandelen. Digitale fotografie was een slok op een borrel voor wat betreft de afzetmarkt van zilver. Men gebruikt het in zonnepanelen nu. Het heeft een scala van toepassingen en men vindt er altijd maar nieuwe. Ik heb wel een boontje voor zilver.

Zilver zal goud met een factor outperformen. Altijd zo geweest en dat zal in de toekomst ook zo zijn.

Je bent bezorgd over de torenhoge overheidsschulden en ziet het soepele monetaire beleid eindigen in torenhoge inflatie. Waarom moet dit eindigen in inflatie ipv deflatie?

Ik neem met stijgende verbazing waar dat ze het zo lang kunnen uithouden. Je hebt het over ‘eindigen’. Het kan niet eindigen in deflatie want dat is geen einde, hoogstens een tussenfase.

Hyperinflatie is voor velen ondenkbaar en dat is het nog meer omdat er nu juist sprake is van kelderende grondstoffenprijzen en centrale banken die er maar niet in slagen de inflatie op te krikken. Maar hyperinflatie is een speciaal beest. Het kan plots op tafel springen omdat hyperinflatie het gevolg is van een breuk in het vertrouwen in het financieel systeem. Het heeft niets te maken met stijgende lonen of de lonen prijzen spiraal zoals we kenden in de jaren zeventig. Ik ga het niet per se voorspellen, want de toekomst valt niet te voorspellen, maar ik ben wel zeer alert want als dat beest op tafel springt, verandert alles in de kortste keren.

Deflatie is hoogstens zeer tijdelijk. Centrale banken hebben een massa schuldenpapier opgekocht. Sommige kopen zelfs aandelen. Ze zeggen, we zullen dat tegen draaien om de zaken te normaliseren. Hoe ? Aan wie denken ze wel te verkopen. Iedereen en zijn broer is hen in die aankoopmanie gevolgd. Beleggers, institutionelen, noem maar op. Iedereen zit aan dezelfde kant.

Zoals ik al zei: ik zit niet zo graag waar de massa bij elkaar zit op een kluitje. Plots kijken ze naar elkaar en vragen ze zich af aan wie ze nu zullen verkopen.

Hoe kijk je vandaag aan tegen goud? Hoe dichtbij is de bodem?

Moeilijk te voorspellen. Ik denk dat we op de bodem slepen. Ik hoorde Bernanke zopas zeggen dat de dollar het zo ongeveer heeft gehad. Ik vraag me af, als de dollar dan moet zakken, tegen welke munt hij dan wel moet zakken. Zakkende munten zat. Allez, dan maar tegen het goud. Waarom komt geen enkele centrale bankier op dat idee ?

De goudmijnen bereikten de voorbije dagen nieuwe lows, onder steunniveau’s maar dat kan een beruchte berenval zijn.

De Canadese dollar is zeer zwak. Goud noteert 1.600 CAD per ounce. Straks boeken sommige Canadese goudmijnen meer winst dan toen hun beurskoers 10 keer hoger stond. De beurs is een echte dronkaard Maarten, wist je dat ?

 

Voor meer info over Analyse, kan je terecht op http://www.analyse.be

(je hebt ook de mogelijkheid om een proefnummer aan te vragen)

 

Back To Top

2-3x per week een gratis beurstip in je mailbox?

(49.938 beleggers gingen je reeds voor)

Gratis boek: het eindspel van ons financieel systeem

Maarten Verheyen waarschuwde zijn lezers voor de crisis in 2008, is ervan overtuigd dat het huidige systeem gedoemd is om te mislukken en vreest dat de eindfase zeer dichtbij is nu.

Wat kan je doen om je vermogen te beschermen als het huidige systeem tegen de rotsen knalt?

Hoe kan je vermijden dat je uit het oog van de storm blijft?

Dat en veel meer ontdek je in het ebook dat Maarten gratis voor je beschikbaar heeft.

arrow-down